Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar gelang de primaire aandoening in de hypophyse of in de bijnier is gezeteld.

Als andere verschijnselen van het basophiele adenoom worden plethora van gelaat en romp, niet van de ledematen, acrocyanosis, cutis marmorata en polyglobulie genoemd; deze symptomen worden evenwel bij bij niergezwellen ook wel aangetroffen, en zij zijn bij het basophiele adenoom lang niet altijd aanwezig.

Alles saamgenomen moet men tot de conclusie komen de differentiëele diagnose tusschen het basophiele adenoom van de hypophyse en den bijniertumor veelal niet te kunnen stellen, tenzij men het gezwel van de bijnier ter plaatse kan aantoonen; de beenverweeking wijst meer op het basophiele adenoom.

Of dit adenoom een rol speelt bij de pubertas praecox zal nader moeten blijken. De jongste leeftijd, waarop de eerste symptomen in Ctjshings gevallen optraden, was 15 jaar, de hoogste 34 jaar; de duur der ziekte wisselde van 2 tot 28 jaar, en bedroeg gemiddeld 11 jaar. Er komen spontane stilstanden en remissies voor, die de beoordeeling van de resultaten van een ingestelde behandeling zeer bemoeilijken; eenmaal trad na Röntgen bestraling van de hypophyse een aanzienlijke verbetering op, wat pleit voor de opvatting, dat dit orgaan de zetel der primaire aandoening is.

Cushing kon in 1933 vijftien gevallen verzamelen (3 mannen, 12 vrouwen) van door obductie vastgesteld adenoom van de voorkwab der hypophyse, waarvan twaalf zeker basophiel waren. Het gezwel is in den regel klein, en kan zelfs zoo klein zijn, dat men de hypophyse in seriecoupes moet opsnijden om de aanwezigheid uit te sluiten.

De basophiele cellen dringen soms een eindje in de achterkwab binnen, zoodat de woekering niet alleen door hormonen langs de bloedbaan kan werken, maar ook door mechanischen of chemischen invloed op de achterkwab en op de aangrenzende deelen van het centrale zenuwstelsel.

In enkele gevallen was de schors der bijnieren normaal zoowel macro-

Sluiten