Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Handbuch der Geisteskrankheiten) droegen een exogeen karakter van doorgaans delirante verwardheid en ontstonden meer dan eens pas na de strumectomie.

De therapie bestaat in de grootst mogelijke rust; in de eerste plaats ten behoeve van de altijd aanwezige, aanvalsgewijze excessief verhoogde hartwerkzaamheid; in de tweede plaats met het oog op den algemeenen psychischen toestand, die op iederen uitwendigen prikkel met een min of meer verwrongen reactie pleegt te reageeren (angst, hyperkinese, hallucinatie-achtige verschijnselen). Men kan groote moeite met de voeding hebben, die onder omstandigheden met de sonde moet worden toegediend. Met 4 tot 6 gram van een broomzout per dag wordt dikwijls de rust bevorderd. Barbituurzuurpraeparaten hebben een veel geringer uitwerking dan men er in andere gevallen van ziet, in het bijzonder de intramusculaire somnifeen-injecties: wij kunnen deze niet aanbevelen.

Voor het forceer en van den slaap is morphine-scopolamine injectie (15 a 20 mgr. morphine met 1/i mgr. scopolamine) het werkzaamst. Ook na het herstel blijft soms nog langen tijd een zekere overprikkeldheid, een zekere mate van motorische excitatie, die op den thyreogenen oorsprong blijft wijzen, maanden nadat een goed uitgevoerde strumectomie de dreigende Basedowsymptomen heeft doen verdwijnen.

B. Hypothyreoidisme; Myxoedeetn. De hierdoor bewerkte psychische stoornissen bereiken slechts zeer zelden de graad eener geprononceerde psychose. Myxoedeempatiënten kenmerken zich door algemeene psychische traagheid, een apathisch phlegma; zij kunnen niet aan den gang komen, hebben geen initiatief. Alles is hun te veel; daarbij zijn zij dikwijls ontevreden en wantrouwend. De opmerkzaamheid is verminderd, het opnemingsvermogen vertraagd en schijnbaar (of inderdaad) eveneens afgenomen. Een eigenlijke dementie bestaat echter niet. Ewald (t.a.p.) vermeldt drie vormen, waarin myxoedemateuse psychoses

Sluiten