Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

psychose, op zeer karakteristieke wijze kunnen veranderen. Dat hier belangrijke, practisch steeds pluriglandulaire stoornissen in het spel zijn, zal wel niemand betwijfelen. Daar deze verschijnselen echter op dezelfde wijze bij andere chronische hersenziekten plegen op te treden (dementia paralytica, chronische encephalitis), mag men gereedelijk aannemen, dat de oorzaak gezocht moet worden in degeneratieve verschijnselen van de verschillende cerebrale autonome centra (speciaal de kernen op den bodem van den 3en ventrikel), waarvan de reguleerende functie op het geheele endocrine systeem vaststaat.

En hiermede is het belangrijkste wel gezegd. Uit het gelijktijdig voorkomen van endocrine verschijnselen en endogene psychoses kunnen wij tenslotte niet anders concludeeren dan dat beide uiting zijn van de primair verantwoordelijke erfelijk-bepaalde afwijkingen in het kiemplasma. Eenige vaste basis om langs hormonalen weg deze ziekteverschijnselen te bestrijden, zien wij tot op heden nog niet.

Naast de bespreking der psychotische stoornissen bij endocrine ziekten en de endocrine stoornissen bij psychoses, moet nog een en ander worden meegedeeld over een derde groep van ziekteverschijnselen, vooral bij vrouwen voorkomend, waar de psychische stoornissen nooit de hoogte bereiken van een psychose, maar waar toch meer of minder scherp omlijnde endocrien-autonome stoornissen een bijzonder verband houden met bepaalde psychische eigenaardigheden. Ter wille der overzichtelijkheid kan men het bedoelde complex van verschijnselen in een drietal groepen van symptomen splitsen:

a. endocrine stoornissen in den vorm van infantilisme in lichteren graad (zonder dat dit direct als pathologisch opvalt). Weliswaar zijn hier de primaire geslachtskenmerken aanwezig, doch zij ontwikkelen zich laat en niet geheel volledig. Bij de vrouw blijven de mammae klein, de heupen smal, de beharing van oksels en schaamdeelen spaarzaam, terwijl ook bij inwendig onderzoek

Sluiten