Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij de doorlichting wordt men getroffen door de langzame contracties. Lang niet alle patiënten hebben last van hun zieke hart; soms vindt men zeer sterke dilatatie bij patiënten, die geen klachten over dyspnée d'effort hebben. Door behandeling met schildklierpoeder verdwijnen als regel zoowel de hartverwijding als de subjectieve verschijnselen in korten tijd.

Hartziekten, die ontstaan onder directen invloed van ziekten van andere endocrine klieren, kennen wij niet.

II. Ziekten van de bloedvaten

I De hypertensie

Verhoogde bloeddruk ontstaat, wanneer de hoeveelheid bloed, die door het hart in het arterieele systeem gepompt wordt, niet snel genoeg kan afvloeien. Daar bij lijders aan hypertensie het minutenvolume (d. i. de hoeveelheid bloed, die per minuut door de aorta gaat) niet grooter en soms zelfs kleiner is dan bij normalen en ook de hoeveelheid circuleerend bloed den norm niet overschrijdt, moet een vernauwing in het arterieele systeem de oorzaak van de bloeddrukverhooging zijn. Het is zeer waarschijnlijk, dat deze afwijking in de meeste gevallen hoofdzakelijk de prae-capillaire arteriolae betreft; de vernauwing berust vermoedelijk aanvankelijk niet op morphologische veranderingen, doch moet als een functioneele stoornis beschouwd worden.

De hoogte van den bloeddruk is aan een centrale regeling onderworpen; van het centrum uit kan de werking van het hart en de mate van contractie van de arteriolae naar behoefte gewijzigd worden. Het centrum bevindt zich in het verlengde merg; het ontvangt langs nerveuzen weg impulsen van de peripherie en van hooger gelegen centra. Bovendien kunnen bestanddeelen van het doorstroomende bloed en van den liquor dit centrum prikkelen.

Bloeddrukverhooging kan o.a. opgewekt worden door pijn, door koude, door emoties, door verhooging van den zuurgraad van het bloed (bijv. bij een hoog COa gehalte),

Sluiten