Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

behandelde, zag ik in het eene geval een genezing (sinds 1| jaar), in het andere een belangrijke verbetering. Het beste is om het menformon te injicieeren; de gebruikelijke doseering is 3 maal per week 200 eenheden, men kan, indien het succes uitblijft, tot veel hoogere doseering stijgen; zelfs toediening van 100.000 eenheden in enkele weken schijnt zonder nadeel verdragen te worden. Bij de toediening per os weet men niet welk gedeelte in het darmkanaal verloren gaat, wil men het medicament toch laten innemen, dan dient men een grootere hoeveelheid (minstens 500 eenheden dagelijks) toe te dienen.

In verband met deze behandelingswijze is een recente publicatie van Mc Grath 26) vermeldenswaard. Deze onderzoeker verwekte bij ratten een geheel op thromboangiitis gelijkend ziektebeeld door injectie met ergotaminetartraat. Gaf hij de dieren tegelijkertijd follikelhormon, dan bleven bij wijfjesratten de vaatafwijkingen achterwege, bij mannetjes ontstonden zij wel, doch minder sterk dan zonder gelijktijdige hormoonbehandeling.

5. De ziekte van Raynaud

Ook de ziekte van Raynaud heeft men met endocrine stoornissen in verband gebracht; voldoende argumenten, die dit rechtvaardigen, ontbreken echter. Met hormonale therapie zijn nog geen belangrijke resultaten bereikt.

Amsterdam Dr. J. G. G. Borst

LITERATUURLIJ ST.

Hypertensie.

1. H. Heller, Reizempfanglichkeit der Blutdruckzentren und Erzeugung zentral bedingten Hochdrucks. Klin Woch. 13, 241, 1934.

2. C. Heymans, J. J. Bouckaerx, P. Regniers, Le sinus carotidien et la zóne homologue cardio-aortique. G. Doin & Cie, Paris 1933.

3. H. Goldblatt, J. Lynch, R. F. Hanzal and W. W. Summerville, Studies on experimental hypertension; production of persistent elevation

Sluiten