Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

00R=, NEUS= EN KEELZIEKTEN EN ENDOCRINOLOGIE

Het vrij volledige overzicht over de beteekenis van de inwendige secretie voor keel-, neus-, en oorziekten van Leicher in het „Handbuch der inneren Sekretion" van Hirsch (Kabitsch, Leipzig, Bd. III) wordt hier als leidraad gebruikt voor de verwerking van de talrijke literatuurgegevens sedert 1928. Al acht men met Biedl de physiologische „Wechselbeziehungen" tusschen keel, neus en oor en de organen der inwendige secretie niet zeer belangrijk (gevolg van doelmatige onafhankelijkheid der zintuigen van hormonale invloeden?), toch zijn er correlaties aan te wijzen. (Topographische betrekkingen tot hypophyse, schildklier, thymus, epitheellichaampjes en carotisklier worden hier niet besproken).

Stoornissen van endocrine organen kunnen op de een of andere wijze betrokken zijn bij ziekten op dit terrein:

1°. toonen oor, neus of keel afwijkingen bij bepaalde ziekten, die opgevat worden als van endocrinen aard te zijn en die op een andere plaats van dit boek behandeld worden.

2°. zijn er redenen om bij bepaalde ziekten, b.v. bij otosclerose, als oorzakelijken hoofd- of nevenfactor afwijkingen in endocrine klieren aan te nemen.

Deze indeeling kan bij oorziekten gemakkelijker doorgevoerd worden, dan bij ziekten van neus, strottenhoofd enz., waarbij een andere rangschikking een zekere orde in dit zeer onoverzichtelijke gebied brengen kan.

Vele clinici verwachten, dat verschillende aetiologisch onbegrijpelijke aandoeningen met dienovereenkomstig stelsellooze onvoldoende therapie zullen blijken op hormonale stoornis te berusten. En als men geen raad weet

Sluiten