Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met de werking van een orgaan, probeert men, of er een hormonale functie kan worden gevonden. Yoorloopig is er weinig zekers en zijn slechts allerlei hypotheses het resultaat. Toch valt m.i. een bespreking binnen het kader van dit boek, om te laten zien, in welke richting door den orgaanspecialist gezocht wordt. Juist de medicuspracticus kan door de waardeering van een orgaanziektebeeld als misschien een onderdeel, een symptoom van een algemeene aandoening, belangrijke aanwijzingen geven. Hij zal dit te beter kunnen doen, naarmate hij meer georienteerd is in het voor hem wat vreemde gebied.

Voor de beschrijving der te bespreken ziektebeelden moge in het algemeen verwezen worden naar de keel-, neus-, en oorheelkundige leer- en handboeken. Over de symptomatologie van de met het oog op hormonale invloeden op het oogenblik meest belangrijke wordt iets meer uitgewijd.

A. Ziekten van het gehoororgaan (met hier en daar vermelding van bijkomstige verschijnselen aan neus of keel.)

a bij endocrine stoornissen.

1. Endemisch Kretinisme.

Dat er in Zwitserland zooveel meer doofstomheid voorkomt dan b.v. hier, berust op het veelvuldig optreden van deze aandoening, die histo-pathologisch in het oor door vrij typische afwijkingen in het middenoor, de labyrinthkapsel en het zintuigweefsel is gekenmerkt. Men heeft op klinische gronden redenen om ook centrale afwijkingen in het acustische stelsel te vermoeden. Deze zijn echter nog niet gevonden. Er zijn ook geringere afwijkingen in den neus, waarvan op het besproken gebied de soms gevonden atrophie als bij ozaena het belangrijkste is. Spraakstoornissen berusten behalve op het slechte gehoor, waarschijnüjk in vele gevallen op psychische stoornissen. De therapie is bij deze ziekte ook op dit terrein vrijwel machteloos. Toediening van schildklier helpt weinig. Er wordt een niet hooge doseering aangeraden

Sluiten