Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die de spraak belemmeren. Opvallend is de lage stem.

4. Bij diabetes optredende ontstekingen van uitwendig oor en middenoor, evenals die van den neus (o.a. gangreen) en bijholten zullen volgens de ook op ander terrein geldende regels behandeld moeten worden.

Overmatige eerumenafscheiding en dus neiging tot propvorming, vroegtijdige areus lipoideus van het trommelvlies zou volgens Berbericii gevolg van hypercholesterinaemie zijn. Waar deze bij diabetes herhaaldelijk voorkomt, kunnen deze verschijnselen eventueel aanleiding zijn voor den oorarts om aan diabetes te denken. Br komt bij diabetes ook een degeneratieve neuritis resp. neuro- labyrinthitis voor, hetzij direct door de suiker, hetzij door toxische stoffen, hetzij door de begeleidende arteriosclerose. Meestal wordt alleen de acusticus, soms ook tevens de vestibularis getroffen. Wittmaack kon histologisch de neuritis aantoonen. De therapie ligt voor de hand.

b ziekten van het oor en mogelijk verband met stoornissen van de endocrine functies-

1. Otoselerose.

Leicher zegt l.c., dat de otoselerose geen ziekte van de endocrine klieren is. Of deze uitspraak niet voorbarig was? De ziekte staat stellig in nog niet voldoende verklaarde betrekkingen tot het endocrine systeem, welke (ook volgens hem) een bespreking wettigen.

De naam, dien deze aandoening draagt, is misleidend. Een ,,verharding" is niet het karakteristieke. Verder kan er niet met genoeg nadruk op gewezen worden, dat de diagnose Tclinisch alleen met waarschijnlijkheid gesteld kan worden. De ziekte is histo-pathologisch gekenmerkt door haardvormige structuurveranderingen in de labyrinthkapsel. Deze afwijkingen kunnen eerst door microscopisch onderzoek post mortem vastgesteld worden. De veranderingen üjken het meest (Nager en Meyer) op een (locale) „osteodystrophia jibrosay Als een dergelijke haard, zooals meestal (doch niet altijd), zich naast andere

Sluiten