Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerste geval door Dösekker uit de kliniek van Jadassohn beschreven werd, komt zoowel bij verlaagde als bij verhoogde functie van de schildklier voor: in den laatsten tijd heeft men het bij typische gevallen van morbus Basedow waargenomen. Dit myxoedeem is dikwijls symmetrisch aan de onderbeenen gelocaliseerd. Hoe de aandoening zich klinisch voordoet kan men beter van afbeeldingen dan uit beschrijvingen leeren. Men kan die afbeeldingen elders vinden bij de beschrijving van het door ons waargenomen geval. Het tweede geval, dat daarna in ons land waargenomen werd en door Zoon werd beschreven, ging evenals het onze met de ziekte van Basedow gepaard.

Het atypische myxoedeem doet zich voor als een harde zwelling van de huid met uitbreiding in de vlakte en (of) vorming van knobbels. Deze knobbels, die verschillende grootte hebben, kunnen behalve aan de onderbeenen ook elders, o.a. aan het voorhoofd, de oogleden, de ooren, den nek, het scrotum, om den anus, aan den rug voorkomen. Het is merkwaardig, dat bij dezen vorm van myxoedeem zoo standvastig slijm aangetoond kan worden; deze stof werd in den regel micro-chemisch, en bij twee gevallen ook chemisch herkend.

Hoewel bij het typische myxoedeem gewoonlijk histologisch zoowel als chemisch onderzoek achterwege gelaten wordt, neemt men toch op grond van het feit, dat slijm bij enkele daarop onderzochte gevallen ontbrak, aan, dat het ontbreken bij het typische myxoedeem regel is. Men heeft zich afgevraagd, of de ziekte haar naam wel terecht draagt; want al heeft men dan ook bij de eerste gevallen slijm gevonden, het is niet gebleken, dat deze stof regelmatig voorkomt; het wordt zelfs waarschijnlijker geacht, dat het voorkomen uitzondering is.

Juist omdat bij het atypische tubereuse myxoedeem slijm zoo constant wordt aangetroffen opperen sommigen bezwaren er tegen om dit ziektebeeld tot het myxoedeem te rekenen. Het is merkwaardig, dat men voor het (door de internisten onvoldoende histologisch onderzochte) typische myxoedeem (waarbij slijm als regel zou ontbreken) den naam wil behouden, terwijl men er bezwaar tegen heeft den atypischen vorm (die door de dermatologen behoorlijk histologisch is nagegaan) waarbij slijm een regelmatig bestanddeel is, myxoedeem te noemen! De indifferente houding der internisten

Sluiten