Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is een belangrijk punt, zooals later zal blijken met bet oog op eventueele reactiveeringen (z. IV).

Een reeks van feiten maakt bet waarschijnlijk, dat de beide tot dus verre bekend geworden „vrouwelijke" hormonen: het menformon en het corpus-luteum hormoon (progesteron) voor het grootste gedeelte in de follikels, resp. de daaruit gevormde corpora lutea worden geproduceerd. Ontbreken nu alle follikels, dan is hun ontwikkeling door reactiveerende invloeden onwaarschijnlijk. Overigens schijnt de plaats van ontstaan der hormonen nog lang niet zeker. Dat wij nog niet eens met volkomen zekerheid kunnen beweren, dat de productie b.v. van menformon bij oude vrouwen afneemt, geeft te denken. Onze eigen bepalingen van het menformongehalte in de urme van oude vrouwen door middel van methodes, waardoor op het oogenblik de meest volledige extractie is gewaarborgd, toonen geen duideüjke afname aan. Ook bij vrouwen van over de zeventig of tachtig werden 50 en meer eenheden per L. gevonden; dit zijn dezelfde waarden, die ook bij jongere vrouwen, afgezien van een vermeerdering tijdens de zwangerschap en in het midden tusschen 2 menstruaties of kort voor deze, worden aangetroffen.

b. T e s t i s.

De onderzoekingen hierover zijn veel talrijker dan die over het ovarium, maar zijn zeker niet altijd sine ira et studio verricht. Voor de voorvechters van de reactiveeringsgedachte was het natuurlijk van belang tenminste zekere morphologische veranderingen te kunnen aantoonen, want bij de grootere waarde, die men in het algemeen aan den bouw van organen tegenover hun functie hecht, is men eerst overtuigd van de waarde van reactiveeringspogingen, zoodra bepaalde morphologische afwijkingen weer kunnen

worden opgeheven.

Terwijl het ovarium van oude vrouwen zonder meer van dat van jongeren is te onderscheiden, is dit verschil bij de testis veel minder duidelijk. Treft men in het oog

Sluiten