Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

landsche deze therapie met succes toegepast. Men kan wel zeggen, dat in meer dan de helft, ja wellicht in 2/3 van de gevallen, een succes te boeken valt. Het meest leenen zich de beginnende gevallen voor deze behandeling, waarbij men dagelijks gedurende 2—3 weken 4 of misschien beter 20 E inspuit. Juist de zeer hinderlijke verhoogde frequentie van de micties en vooral ook de nycturie worden geringer, de straal wordt weer krachtiger, het persen neemt af, de resturine, voorzoover aanwezig, vermindert. De kuur kan desgewenscht, daar ze geheel onschuldig is, na eenige maanden herhaald worden. Het aantal ervaringen is nog niet zeer groot, ook al doordat het mannelijke hormoonpreparaat nog tamehjk duur is en deze therapie daardoor nog niet op groote schaal is toegepast, maar toch kan men met groote waarschijnlijkheid zeggen, dat men op den juisten weg is. Dit des te meer, omdat ook het dierexperiment een rechtvaardiging van deze therapeutische proefnemingen heeft geleverd. Zie hiervoor de jongste onderzoekingen van S. E. de Jongh.

Het is aan hem en ook aan andere onderzoekers gelukt, door het vrouwelijke hormoon, menformon, bij dieren (muizen, honden, apen) veranderingen in de prostata te weeg te brengen, die tot een vergrooting (metaplasie) en blaasstoornissen voeren. De Jongh kon deze veranderingen echter door gelijktijdig gegeven mannelijk hormoon (hombreol) voorkomen. Wij hebben vroeger gevonden, dat mannelijke individuen steeds menformon uitscheiden. Uit de tot dus verre verkregen gegevens, gewonnen uit hormoonbepalingen in urine, voor zoover deze in staat zijn, iets te zeggen over het gehalte aan menformon in het lichaam, krijgen wij den indruk, dat het gehalte aan menformon bij oude mannen niet afneemt, terwijl de hoeveelheid mannelijk hormoon wel schijnt te verminderen. Hierdoor zou het menformon, zonder in absoluten zin af te nemen, een relatief overwicht over het hombreol kunnen verkrijgen en voor de veranderingen van de prostata op hoogen leeftijd verantwoordelijk kunnen zijn. Door toediening van hombreol zou het verstoorde evenwicht weer hersteld kunnen worden. Het is waarschijnlijk, dat toediening van mannelijk hormoon in den vorm, zooals het in de testes voorhanden is, (het voor eenige maanden bij ons door David c.s. ontdekte testosteron) nog betere resultaten zal opleveren, dan de tot dus verre slechts uit urine bereide extracten, die waarschijnlijk slechts het androsteron bevatten. Ook toonden zekere onderzoekingen van den laatsten tijd (Dingemanse, Freud, c.s.) aan, dat door combinatie van het zuivere hormoon

Sluiten