Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij kleine kinderen kan hiermede soms het doorbreken der tanden, doch ook de lengtegroei en de geestelijke ontwikkeling worden bevorderd, en bij jonge meisjes in de puberteit het optreden der menstruatie. Hier moet de behandeling ca. 3—4 weken worden voortgezet en eventueel na eenige maanden weer worden herhaald.

De hypofunctie van de schildklier kan, wanneer hieromtrent eenige twijfel bestaat, het best door onderzoek van de grondstofwisseling worden vastgesteld en ook moet door dergelijke stofwisselingsbepalingen worden gecontroleerd, of de schildkliertherapie toereikend is, of dat het gevaar voor overdoseering dreigt.

Het meest worden schildklierpreparaten gebruikt bij VGtlijvigTieid. De z.g. „Fettmast" is hierdoor echter niet of ternauwernood te beïnvloeden. Schildklierpreparaten zijn geen middel tegen ,,te veel eten". Daarentegen is bij de z.g. constitutioneele adipositas, waarbij de patiënten ook bij matig gebruik van voedsel en veel beweging vet worden, schildklier aangewezen. Maar ook hier zij gewaarschuwd voor te lange behandeling en overdoseering, daar zich dan irreversibele en neurasthenische toestanden kunnen ontwikkelen.

Gunstige ervaringen zijn bij bepaalde huidveranderingen, zooals sclerodermie, bekend. Een invloed op de wateruitscheiding bij nephrogene oedemen is herhaaldelijk waargenomen. Kleine hoeveelheden hebben bij praeseniele stoornissen dikwijls succes. Het aantal andere indicaties, waarbij resultaten bereikt zijn, is groot. Het is heel goed mogelijk, dat kleine hoeveelheden schildklierpreparaat alleen of in combinatie met andere orgaanpreparaten later een nog grootere toepassing zullen vinden.

B. Hormoonpreparaten.

Het door Baumann beschreven, in de schildklier aanwezige, jodium-bevattende eiwitlichaam thyreo-globuline, waaruit door koken met zoutzuur jodiumbevattende stoffen (jodotyrine = thyreojodine) ontstaan, is geen chemisch gekarakteriseerde stof en het is ook de vraag, of ze als zoodanig in de schildklier aanwezig is.

Sluiten