Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OVER HET ZENUWWEEFSEL.

Het zenuwstelsel is liet orgaan van het psychische leven, van het gevoel, en, in zijne wederkeer)ge werking met het spierweefsel, van de beweging. ~S an het geheele zenuwstelsel zijn het alleen de hersenen, waarin de organische werkzaamheid, die de voorwaarde voor de verrigtingen van den geest uitmaken, plaatsheeft. De hersenen zijn de zitplaats van de specilieke gewaarwordingen; want deze zijn nog bestaanbaar, wanneer het zintuig tot op zijn centraal uiteinde vernietigd is; van de hersenen en het ruggemerg gaat de aandrift tot beweging uit. Maar er wordt ook gevoel waargenomen, wanneer prikkels het ligchaam op zijne oppervlakte aandoen: de aandrift tot beweging, die eene daad der centraalorganen is, maakt zich aan de peripherische spieren als zamentrekking kenbaar. De deelen, die de oppervlakte van het ligchaam en de spieren met de centraalorganen verbinden, zijn de zenuwen. In de zenuwen is de zelfstandigheid, die, ten minste door bare tusschenkomst, bij de genoemde levensuitingen werkzaam is, het meest geïsoleerd en voor het onderzoek toegankelijk. Wij beginnen daarom het onderzoek dezer zelfstandigheid bij de zenuwstammen. Daarna zullen wij nagaan, hoe ver zij zich aan den eenen kant in de sensibele en contractiele weefsels en aan den anderen kant in de centraalgedeelten laat vervolgen, en met welke elementen zij zich hier en daar verbindt.

MAAKSEL.

De.zenuwen bestaan uit eigendommelijke vezels. Terstond bij haren oorsprong uit de centraalorganen wordt een zeker aantal van zulke vezels tot eenen bundel vereenigd; dit zijn de zenuwwortels. De zenuwwortels voegen zich aaneen tot een zenuwstam; de stam splijt zich naar den omtrek toe in takken, die al fijner en fijner worden, en zichten laatste in de zelfstandigheid verliezen III. ,

Sluiten