Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gen zich op hooger gelegene plaatsen van den romp voordoen (1), dan wordt daardoor eene voldoende verklaring gevonden in de omstandigheid, dat de zenuwen der ingewanden eerst een eindweegs naar beneden loopen in den syrtypathicus, eer zij op de plaats harer verspreiding komen. Eigendommelijke veranderingen van de sensibiliteit en ontstekingen van den oogappel, die een gedeelte van zijne zenuwvezels van de bovenste halszenuw ontvangt, gaan gepaard met pijnlijkheid van de wervelkolom in de streek van den bovensten halswervel (2).

Bepalen wij hiernaar verder de ligging der primitiefvezels in de centraal-organen, dan wordt het waarschijnlijk, dat de vezels van alle uitstrekkende spieren ergens zamenkomen , even als de vezels van alle buigspieren; want bij tetanische krampen zijn nu eens de eene, dan weder de andere gemeenschappelijk aangedaan. Naar de overige soorten van consensus te oordeelen, komen in de centraal-organen de motorische vezels van eene spiergroep digt bij de sensibele vezels van de huidplaalsen welke die spieren bedekken. Prikkeling van de huid brengt reflexbeweging in de naastbijgelegene spieren voort (5) ; wanneer de aandacht op een zintuig-orgaan of een deel

(1) Voorbeelden vati deze soort van sympathie heb ik bijeenverzameld t.a.p. S. 110. Verg". Fiion. N. Not. III, N°. 48; Bddge, t. a. p. S. 176. Eene rijke literatuur en vele hiertoe behoorende gevallen bevat Stilling's werk over spinaalirritatie. De schrijver heeft zich eene ware verdienste verworven voor de leer der sympathiën daardoor, dat. hij de beteekenis der ruggepijn in de genoemde ziekte juister leerde beoordeelen en bewees, dat zij niet in het ruggemerg zelf haren grond heeft en bij drukking niet door compressie van het ruggemerg toeneemt, maar haren zetel in de achterste huidtakken van de ruggemergszenuwen heeft. De pijn in den rujj is derhalve even zoo min als andere ligchaamspijnen een direct verschijnsel van ruggemergslijden, maar eveneens een verschijnsel der irradiatie.

(2) Khemers, Wechself. S. 4G; Stilling, t. a. p. p. 522.

(3) Palhol. Unters. S. 114; Valektin, Funct. nerv. p. 100, 135. Ik heb boven het gevoelen van Valentlv aangehaald , dat de gevoelszenuwen van de buigzijde met de zenuwen van de uitstrekkende spieren in het ruggemerg zouden zamenkomen, en omgekeerd. Valentik (t. a. p. p. 134) meent op deze wijze den antagonismus der uitstrekkende en buigspieren te kunnen verklaren, dewijl de buigspieren met de sensibele zenuwen der uitstrekkende zijde te gelijk geprikkeld en in het onmiddelijk opvolgend oogenblik door de sensibele zenuwen der uitstrekkende zijde, ten gevolge van reflexie, de motorische zenuwen dier zijde opgewekt werden. Om te verklaren. waarom dc opwekking van de sensibele zenuwen

Sluiten