Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deze beschouwing omtrent de zenuwen heelt derhalve,-behalve de vroeger aangevoerde gronden, ook nog dit tegen zich, dat zij eene meer gecompliceerde verhouding onderstelt, dan ter verklaring noodig en voor bewijs vatbaar is. Of er binnen in de hersenen deelen van verschillende ontvangvatbaarheid voor prikkels bestaan, laat zich niet uitmaken; maar dit weet ik , dat, daargelaten ook de geleidende apparaten, de eene zenuw door invloeden wordt aangedaan, ten opzigte van welke eene andere zich geheel en al onverschillig gedraagt. Zoo verandert het licht uitsluitend den toestand der gezigtszenuwen ; door de riekstoffen worden alleen de reukzenuwen aangedaan, enz., terwijl andere prikkels, zoo als drukking en galvanismus, op elke zenuw werken. Men moet alzoo erkennen, dat er punten van verschil in de zenuwen beslaan ; men inoet hen een specifiek geleidingsvermogen toekennen: waarom niet liever onmiddelijk eene specifieke sensibiliteit?

Die physiologen , welke de zenuwen voor bloote geleiders houden , beschouwen de gangliënkogeltjes der graauwe zelfstandigheid als de organen van het gevoel, van de intentie tot beweging, in het algemeen als de organen van de werkzaamheden der ziel. Of zij door hun maaksel en hunne ligging daartoe geschikter schijnen dan de zenuwen zelve, mag ik niet beslissen; om de waarheid te zeggen, is de verbinding van deze krachten met de stof bij beiden even onbegrijpelijk. De gangliënkogels zouden, wanneer zij dragers der eigenlijke zenuwwerkzaamheid waren, even zoo als de zenuwen, bij eene in de hoofdzaak gelijkvormige'structuur, de meest verschillende verrigtingen moeten uitoefenen,. want bij alle gelijkheid, die de graauwe zelfstandigheid van de zenuwknoopen en het ruggemerg met de graauwe hersenzelfstandigheid vei toont, zou toch alleen de laatste tot bewuste gewaarwordingen opmerking van willekeurige bewegingen in staat zijn. En zoo komen wij nogmaals daarop terug, dat de meer eenvoudige hypothese voor een goed begrip der zaak niet minder dienstig is.

Wat zich uit de waarneming omtrent de krachten der'graauwe zelfstandigheid laat afleiden, is het volgende;

1. Wanneer zenuwen van den tronk, nadat zij uit het ruggemerg getreden zijn, worden doorgesnedén, dan verliezen de daarvan afhankelijke spieren terstond haren tonus; zij worden slap, en door

Sluiten