Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij zintuigzenuwen voorkomt, die door vernietiging van de peripherisclie verspreiding voor prikkels van buiten ontoegankelijk geworden zijn. Als men daarentegen Jigte trillingen van de zenuwen als hare noodzakelijke levensuiting beschouwt, dan is de invloed der gangliënkogels niet met eenen prikkel gelijk te stellen, maar voorwaarde van het leven , voorwaarde voor de voeding der zenuwen, zoo als zuurstof, warmte en voedingsmiddelen het voor de voeding der organische zelfstandigheid in het algemeen zijn. Het allengs voortgaande verlies van prikkelbaarheid in doorgesnedene zenuwen is alsdan door gebrek aan voeding veroorzaakt, welke zonder de gangliënkogels niet meer of slechts gebrekkig plaats heeft. Eenigen tijd zouden de normale menging en verrigting nog kunnen blijven bestaan, zoodat de zenuwen, zij het ook dan niet sterk genoeg om de spieren tegenover de antagonisten zaïnengetrokken ie houden, toch in staat zouden zijn, haar ten gevolge van eene opwekking van buiten lot zamenlrekking te brengen. Eenig venno gen, om hare zelfstandigheid te vernieuwen, moet men zelfs aan de zenuwen ook buiten hare verbinding met de gangliënkogels toekennen, omdat doorgesnedene zenuwen, die door prikkeling zijn uitgeput, zich weder herstellen.

Welke van deze twee meeningen de juiste zij, daaromtrent kan misschien eene proef oplossing geven. Het zou te onderzoeken zijn, of eene van het ruggemerg gescheiden zenuw, wanneer zij doelmatig, b. v. door een galvanischene stroom, werd geprikkeld, hare prikkelbaarheid langer behield dan eene niet geprikkelde. Voor het oogenblik schijnt het mij toe, dat de werking der gangliënkogels op de zenuwen eerder met voeding dan met prikkeling mag vergeleken worden, omdat er overigens geene prikkeling in den kring van het zenuwstelsel bestaat, die niet na Jangeren of korteren tijd uitputting te weeg brengt. Voor het overige moet voeding hier niet in den engeren zin omtrent zoo verstaan worden, als zouden de gangliënkogels uit het bloed eene stof afscheiden , die in de zenuwbuizen zou overgaan, ofschoon ook dit mogelijk is; wij begrijpen veeleer onder voedend vermogen alles wat dient om den normalen vorm en de normale menging van een weefsel in stand te behouden.

2. Zoodra de zenuwvezels in het ruggemerg ingaanzijn zij in

Sluiten