Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verbeeningspunten; evenzoo verhouden zich de korte beenderen. Menigmaal blijven de van enkele punten uitgaande verbeeningen bij den volwassene afgezonderd ; er ontstaan naden in deelen van het skelet, welke in kraakbeenigen toestand slechts eene zamenhangende massa uitmaakten. Dit is b. v. bij het bekkeneel en het borstbeen het geval. In andere gevallen worden door de ossiiicatie kraakbeenderen tot een zamenhangend geheel verbonden , welke vroeger gescheiden waren. Zoo zijn nog lang na de geboorte de epiphyses der pijpbeenderen van het middenstuk gescheiden. In den vroegsten, kraakbeenachtigen toestand schijnen zij door perichondrium van elkander gescheiden te zijn; later , wanneer de afzonderlijke stukken beenderen geworden zijn, bevindt er zich eene laag kraakbeen tusschen hen , die eerst na voltooiden wasdom in been overgaat. Het os sacrum bestaat, zoo lang het kraakbeenachtig is, uit afzonderlijke wervelen ; het tongbeen ontstaat uit vijf kraakbeenstukken , de basis , de groote en de kleine hoornen , die bij pasgeborenen nog geheel en al kraakbeenig en tegen elkander aan geplaatst zijn. Eindelijk komen er beenderen voor, die eerst een enkel stuk uitmaken , vervolgens door de verbeening in meer stukken vervallen, en ten laatste weder tot één been ineensmelten ; daartoe behooren de darmbeenderen (1). Vele openingen en kanalen in den zamenhang der beenderen worden vóór den voltooiden groei door verscheidene afgescheiden stukken begrensd, en verwijden zich daardoor , dat de afzonderlijke stukken voortgroeijen , b. v. het achterhoofdsgat, het foramen obturatorium, het wervelkanaal. Nogtans is deze wet geenzins zoo algemeen geldig, als Serres (2) haar stelt; men behoeft slechts aan de foramina nutritia der pijpbeenderen te denken. De beenderen, die bij de volwassenen door gewrichtsvlakten aan elkander raken , zijn ook in hunne eerste beginselen reeds gescheiden.

De kraakbeenachtige grondlaag der wervelligch amen en der ribben onderscheidde Yalentin (5) reeds bij een 6 lang menschelijk embryo ; de eerste beenpunten nam Béclard bij een embryo van

(1) E. II. AVebeb, Meck. Arch., !827, p. 239.

(2) Meck. Archiv, 1822, p. 455.

(3) Entivickelungsgeschichte . p 258.

Sluiten