Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

snaar geene bloeding veroorzaken kan; dat de verharding, die te gelijk met de atrophie plaats heeft, niet gunstig is voor het ontstaan van apoplexie, en dat de nieuwe bloedvloeiingen, wanneer zij plaatshebben, niet in de apoplectische cysten, of in de hersenholten geschieden, zoo als bij bloedstortingen ex vacuo voornamelijk het geval moet zijn, maar juist in de digtste hersenzelfstandigheid. De menigvuldige herhalingen der apoplexie moeten dus meer van het voortduren der oorzaken afhangen, die reeds de eerste apoplexie te weeg bragten (vooral ziekten der vaatwanden), dan wel van byperaemie ex vacuo. — Zoowel onmiddellijk bij haar ontstaan, als korten tijd (eenige uren of dagen) daarna, kan de apoplexie den dood te weeg brengen, door de verwoesting en drukking der hersenen, als ook korteren of langeren tijd later, door de reactive ontsteking, de roode en gele verweeking, de atrophie, het oedeem en den hydrops der hersenen.

Oorzaken der apoplexie (1. hl. 105). De verscheuring der capillaire hersenvaten, die overigens in de meeste vaten, bij eene groote apoplectische holte, eerst secundair, ten gevolge van de kneuzing der hersenzelfstandigheid door het aangroeijende extravasaat, plaats heeft, wordt door een uitwendig, den schedel onmiddellijk of middellijk treffend geweld veroorzaakt (traumatische apoplexie); of zij is eene zoogen. spontane en wordt door eenen overmatigeii (vooral snel ontstaanden mechanischen) bloedstilstand in de hersenvaten voortgebragt, of zij is het gevolg van eene ziekelijke ontaarding en ligtere verscheurbaarheid der vaatwanden, als ook van eene de vaten omringende verweeking der hersenzelfstandigheid. Vooral schijnt echter eene snelle verlamming der haarvaten hunne verscheuring te begunstigen en zelfs zonder vermeerderden bloedsaandrang en zonder bloedsophooping aanleiding tot apoplexie te geven.

De ziekten der hersenvaten (I. bl. J06), in verbeening (die men bij eene groote rigiditeit en kronkeling der art. temporalis vermoeden kan; I. bl. 36), in atheromateuse ontaarding of vetzucht der wanden bestaande, waardoor deze ligt verscheurbaar, broos of week worden, zijn de veelvuldigste oorzaken der apoplexie (constitutionele). Daar nu deze ziekten slechts in gevorderden leeftijd, het meest in de vaten der reuk- en gezigtsbeddingen en van den vaatkrans van willis , en meer bij mannen dan bij vrouwen voorkomen , zoo kan men hieruit de veelvuldigheid der apoplexiën in genoemde hersendeelen, bij oude mannen verklaren (met verbeeningen aan de monding en den wand der aorta). Bij zulke ziekten der vaten, is er dikwijls slechts een geringe bloedstilstand in de hersenvaten noodig (b. v. ten gevolge van hoesten, niezen, persing bij den stoelgang, opligten van zware voorwerpen, catarrhus der longen enz.), om apoplexie te veroorzaken. — Dewijl er bij deze soort van apoplexie geen gezond, maar een reeds ziekelijk ontaard, ten gevolge van de ziekte der vaten namelijk, door atrophie aangedaan hersenweefsel wordt aangetast, gaat het genezingsproces slechts langzaam voort, en gedurende hetzelve gaat de involutie der hersenen snel haren gang (de atrophie, die reeds voor de bloedvloeijing begonnen was, bereikt spoedig eenen hoogen graad).

Stases in de hersenvaten (I. bl. 106), inzonderheid mechanische, wanneer zij snel ontstaan (bij hartziekten, zamendrukking der longen) veroorzaken insgelijks apoplexie, en wel des te eerder, naarmate de hersenen of de hersenvaten reeds ziekelijk ontaard zijn. — Ook passive stases, die

Sluiten