Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een verschijnsel, en wel van eene zuiver plaatselijke ziekte of van de sereuse dyscrasie (zie I. bl. 230). Het afgescheiden water (I. bl. 108) nadert in zijne hoedanigheid tot het weiaclitige exsudaat der ontsteking (I. bl. 90); maar dit laatste bevat meer plastische stoffen, meer eiwit. Overigens kan men zeer dikwijls den liydrops fibrinosus en serosus (1. bl. 90) niet van elkander onderscheiden; den eerstgemelden noemt men ook active, acute, den laatsten passive, chonische waterzucht.

a) Hydrops van weivliezige zakken.

Waterverzamelingen in weivliczige zakken, vooral wanneer zij slechts in éénen voorkomen, berusten op eene ziekelijke verandering (verdikking) van zijnen wand, of op belemmering van den bloedsomloop in de groote aderen van het weivlies, of in atrophie van naburige organen, waardoor een vacuum zou ontstaan, dat (bij vaste wanden der holte, in welke het atrophische orgaan gelegen is) door onttrekking van wei aan het bloed (even als een kopglas werkend) wordt aangevuld. — Daarentegen vindt men bij belemmeringen in den bloedsomloop, die in het middelpunt der circulatie (het hart en de longen) gelegen zijn, of bij bloedwaterzucht, den hydrops over meerdere ol' alle groote, weivliezige zakken.

1) Buikwaterzucht (hydrops ascites s. abdominis). Zij komt alleen voor: a) bij verdikkingen van het peritoneum door een eeltachtig ontaard product der peritonitis (I. bl. 272), door tuberkel- en kankernederzetting (I. bl. 186 en 199); b) bij stoornissen in den bloedsomloop der poortader, als: ten gevolge van drukking op haren stam of groote takken (door tuberculeuse klieren, kanker), ten gevolge van vernaauwing of sluiting der poortader, ol althans van een groot deel harer levertakken (I. bl. 290); ten gevolge van leverziekten, die de circulatie in de poortader bcnadeelen (vooral de korrelige en kankerachtige lever). — e) Als gedeelte eener uitgebreidere waterzucht, vertoont zich de ascites bij hart- en longziekten en bij de sereuse dyscrasie (vooral ten gevolge van nierziekten). — De gevolgen dezer waterverzameling, die somtijds zeer aanmerkelijk zijn kan, bepalen zich tot spanning, drukking (met anaemie en atrophie) of verschuiving van naburige ingewanden. De buikspieren zijn bleek en dun.

Ziekteverschijnselen. De vrije buikwaterzucht kenmerkt zich in de eerste plaats door eene gelijkvormig gespannen, bij de percussieeenen ledigen toon gevende zwelling van den buik, die, bij verschillende houdingen en liggingen van den lijder, altijd naar de laagste plaats afzakt. Buitendien kan er vochtgolving van het water, door den zieke bij snelle plaatsveranderingen , door den geneesheer bij het aanslaan, opgemerkt worden. Dikwijls zwellen de huidaderen van den buik op, en er voegen zich moeijelijkheden in de ademhaling en spijsvertering (door het opwaartsdringen van het diaphragma) bij, Oedeem der voeten en der genitalia. Somtijds stijgt de zwelling zoo hoog, dat de spanning der buikbekleedselcn pijnlijk wordt, dat de verdieping der hartekuil verdwenen is, de navel uitpuilt,, en de onderste vals<;he ribben npgeligt en meer gewelfd worden. Hierbij voegen zich ont-

Sluiten