Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brengselen, vooral tuberkels en kanker opgewekte) ontaarding, te voorschijn. In het eerste geval is zij zeer dikwijls met eene voorheerschende ontwikkeling van liet lymphatische vaatstelsel, gebrekkige involutie der glandula thymus, rhachitismus, misvormingen der borstkas en spieratrophie verbonden. Ook voegt zij zich somtijds bij aangeboren en verkregen hydrocephalie. Haar beloop is in het algemeen chronisch, niet zelden echter ook tamelijk acuut. Zij brengt gewoonlijk den dood onder hersendrukking te weeg, maar zij wordt, ook in hoogen graad, in den kinderlijken leeftijd verdragen, en, nadat zij eene overeenkomstige verwijding van den schedel veroorzaakt heeft, door de volgende levenstijdperken rondgevoerd. — Volgens engel kan alles, wat in staat is om veelvuldige, dikwijls wederkeerende stases in de hersenen te veroorzaken, doch alleen in kinderlijken leeftijd, hersenhypertrophie te weeg brengen. Daarentegen vermoedt rokitansky dat deze hypertrophie zich wel in allen gevalle het allernaast uit hyperaemie ontwikkelt, maar toch vooral op eene den kinderlijken leeftijd bijzonder eigene bloedmenging en rigting in de vegetatie berust, en dat zij in eene overmatige ophooping der intermediaire, verbindende korrelzelfstandigheid, niet in vermeerdering of verdikking der zenuwbuisjes en van hunne scheede bestaat.

/?) llypertrophie van het ruggemerg moet zeldzamer dan de hersenhypertrophie voorkomen, «11 of het gehecle ruggemerg aandoen , of zich partieel (tot de aanzwellingen bepaald) vertoonen. Ook hier schijnen chronische stases, die zich rondom vreemde voortbrengselen, vernaauwingen van het ruggemergskanaal, bij onvolkomen ontwrichtingen, beenbreuken enz. ontwikkelen, de voorname aanleiding tot haar ontstaan te geven. Het hypertrophisclic, turgescerende, deegachtige ruggemerg heeft eene afgeronde, plompe gedaante , zijne sleuven zijn verstreken, zijne zelfstandigheid en vliezen zijn anaemisch.

y) Hypertrophie der zenuwen moet men, volgens engel, evenzeer aannemen als die van de hersenen en het ruggemerg, terwijl rokitansky haar ontkent en de verdikking der zenuwen van hypertrophische organen (vooral van het hart) aan eene hypertrophie van het neurilema toeschrijft. — Daarentegen zou er volgens rokitansky eene ware hypertrophie der gangliën, door vorming van nieuwe gangliënbolletjes kunnen plaats grijpen. Genoemde S. nam eene aanmerkelijke vermeerdering in omvang van de centrale buikzenuwknoopen, in een geval van sterke hyponchondriasis met algemeene uittering, waar.

b) De Atrophie der hersenen, van het ruggemerg en de zenuwen komt, wanneer men de belemmerde ontwikkeling (door drukking, hydrops enz.) daarlaat, als eene primaire, zelfstandige ol secundaire ziekte voor en kan zoowel het geheele zenuwwerktuig, als ook een gedeelte van hetzelve aandoen (totale en partiële atrophie).

«) Atrophie der hersenen komt als eene totale inzonderheid in hoogen ouderdom (atrophia cerebri scnilis), waar de hersenen reeds buitendien eene vermindering van omvang (normale involutie) ondergaan, met atheromateuse ontaarding der hersenva-

Sluiten