Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

baar. Door salpeterzuur wordt zij in alloxan veranderd; jegens loodsuperoxyde verhoudt zij zich als alloxan; in ammonia opgelost, verandert zij zich in de lucht, onder opslorping van zuurstof en vorming van vrater, in oxaluurzure ammonia. (1)

8. Thionuurzuur, N6 C8 H10 012 S2 + 2 Aq. Bij de verbinding met bases worden de 2 atomen water tegen 2 atomen basis verwisseld. Eene alloxan-oplossing, met zwaveligzuur en daarna met ammonia verzadigd en verhit, zet bij verkoeling thionuurzure ammonia af. Het afgescheiden zuur vormt eene witte, kristalachtige, gemakkelijk oplosbare zure massa; het bevat de elementen van 1 atoom alloxan, 1 dubbel atoom ammonia en 2 atomen zwavelig zuur.

9. Uramil, ]\T0 C8 Hi0 06. Zoo eene oplossing van thionuurzuur tot koking toe verhit wordt, dan wordt het in zwavelzuur en uramil ontleed. Ook verkrijgt men het door koking eener oplossing van thionuurzure ammonia met zoutzuur:

1 atoom thionuurzuur . . . Ne C8 H10 06 + 2 S03 wordt ontleed in:

1 atoom uramil N6 C8 If10 06

2 atomen zwavelzuur ... 2 S03

n6 c8 ii10 o6 2 so3.

Uramil ontstaat verder onder de vorming van alloxan en zout-

(1) Wanneer men alloxan uit piszuur met salpeterzuur bereidt, dan verkrijgt men na de kristallisatie van liet alloxan eene zure moederloog, welke nog veel van dit ligebaam opgelost bevat, dat niet kan afgescheiden worden. Gregort (p/nl. Mag. XXIV, 186) mi beeft gevonden, dat er, bebalvealloxantine(wanneer men er zwavelwaterstof door laat stroomen, waarbij alloxantine en zwavel worden nedergesJagen), ook dialuurzure ammonia uit kan worden bereid. Het dia-

lUUrZUUr kan uit dit afgescheiden, wanneer men het laatste door

verwarming in eene overmaat van zoutzuur .oplost, waaruit het zuur bij de verkoeling aanschiet, soortgelijk als de alloxantine. Het is een sterk zuur, dat met potasch en ammonia moeijelijk oplosbare zouten en met zwaaraarde een nao-enoeg onoplosbaar zout vormt. Zoo men het in water opgelost aan de lucht blootstelt" gaat het onder opslorping van zuurstof in alloxantine over. Men kan de voortgezette verandering van dit zuur aantoonen door bijvoeging van barytwater, betwelk met het onveranderde zuur eenen witten nederslag geeft, die echter, naarmate er zich alloxantine vormt, bleekrood, purperrood en eindelijk violet wordt. Kristallen, welke m de oplossing liggen, ondergaan ook allengs deze verandering. Het zuur bestaat volgens GBEGORr uit C3 He N, O, + Aq. Z. Berzelids, Jahresb.

XXV, 905, Tr

Vert.

8 *

Sluiten