Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid soms voorbijgaande, soms aanhoudend, zelfs habitueel en met velerlei andere verschijnselen gepaard.

Behandeling.

§ 104. De behandeling der heeschheid rigt zich geheel naar haren oorsprong en hiervoor kan men evenmin vaste regelen geven, als voor de kuur van de enkel symptomatische aphonie. Naar gelang de heeschheid van een ontstekingachtigen, metastatischen, kwaadsappigen oorsprong is, kunnen onder verschillende omstandigheden plaatselijke en algemeene bloedontlastingen, braakmiddelen, purgeermiddelen, huidprikkels, blaartrekkende pleisters en fontanellen, verzachtende middelen, of scherpe kaauwmiddelen, baden en minerale bronnen aangewezen zijn. De meeste daartegen aanbevolene en als specifiek geroemde middelen (zoo als de syrupus erysimi officinalis Lobelii, het laten vervloeijen van myrrhe in den mond, mostaardzaad in eene borststroop gemengd) passen voor de veelvuldigste, namelijk de catarrhale

soort van de heeschheid. '

§ 105. Men kan buiten de heeschheid nog vele andere soorten van ziekelijke verandering van de stem onderscheiden, die men ook, om haar nader te bepalen, verschillend heeft genoemd, zoo als de neusstem, de keelstem , de fluitende, metaalachtige , lage , doffe , reutelende , huilende , blaffende, klagende, snikkende stem enz. Men ziet in, dat deze namen meer eene subjective, dan objective waarde hebben; ook veroorlooven de verschillende soorten van paraphonie zelden een stellig besluit omtrent het grondlijden, dat haar voortbrengt. De neusstem, waarvan men zich een denkbeeld vormt, wanneer men met toegehouden neusgaten spreekt, komt bij sluiting der neusholten door neusontsteking, neusverzwering, neuspolypen voor. De keelstem is gewoonlijk het verschijnsel van een verwoest zacht verhemelte, van een gat in het verhemelte, van den wolfsmond Fluitend wordt de stem bij vernaauwing der luchtwegen en inzonderheid der stemspleet, uitzweeting, verzwering, bij toedrukking der luchtpijp door gezwellen, slagaderbreuken van de aorta. Reutelend is zij bij slijmophooping in de luchtpijp en het strottenhoofd. Eene lage, doffe stem, welke klinkt, als of zij uit de verte komt, neemt men soms bij teringzieken met holten in de longen waar. Dikwijls stooten de zieken de meest ongewone snel van den hoogsten diskant in de diepte overspringende, soms op het batten van eenen hond, soms op het huilen van eenen wolf gelijkende wanklanken uit die meest buiten hunne willekeur liggen; vaak is het strottenhoofd daarbij in eene levendige afwisselend op- en nedergaande beweging, en de zieken zijn vaak genoodzaakt, om gedurende den aanval vele woorden achter eikanderen, als het ware uit te werpen. Portal, die zulk een geval beschrijft, geeft als oorzaak dezer verschijnselen de onwillekeurige en ongeregelde beweging der tot de vorming van de stem dienende spieren op.

Al deze soorten van paraphonie moeten volgens de herkenning van het grondlijden, waarvan zij slechts een verschijnsel zijn, behandeld worden.

ALALIA (SPRAKELOOSHEID).

« 106. De sprakeloosheid, stomheid, welke zich van de stemmeloosheid daardoor onderscheidt, dat in weerwil van het vermogen des lijders, om

Sluiten