Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevallen i9 en hij naauwelijks miskend kan worden, zoodra hij met den eigenaardig klinkenden hoest, de karakteristiek veranderde en eindelijk uitgedoofde stem, met eene tusschen den hoest en stikaanvallen aanhoudende belemmering van de ademhaling, met hevige koorts en met klimmende verergering van alle toevallen verschijnt, verheffen er zich geene geringe moeijelijkheden voor den geneesheer, in die niet minder menigvuldig voorkomende gevallen, waarin het ziektebeeld de opgenoemde volledigheid van de reeks der verschijnselen te wenschen overlaat. De verlegenheid neemt echter nog daardoor toe, dat oppervlakkige waarnemingen en ondoordacht napraten ten opzigte van de met croup in hare verschijnselen verwante ziekten de leer daarvan in eene heillooze verwarring gebragt hebben, waaruit geen andere weg ter verlossing te vinden is, dan door het aftrekken van alle niet- op waarnemingen berustende beweringen en door terugkeer in het afgesloten veld der ondervinding. Om dit voorgestelde doel te hereiken, hebben wij alle ons ten dienst staande waarnemingen verzameld en zorgvuldig overwogen, en geven in het volgende de uitkomst daarvan :

§ 179. Er komt een ziektevorm bij kinderen voor, die in vele verschijnselen en in het bijzonder in den klank van den aan denzelven eigenen hoest veel overeenkomst met croup heeft en naar de getuigenis der meeste en geloofwaardigste waarnemers zeker dikwijls met croup verwisseld wordt. Deze is de zoogenoemde schaaps- of wolfslioest, Geersant's Pseudocroup, Bretorneau's Laryngitis stridula, Masoh Good's Laryngismus stridulus, Hcfeland's Cronpine. De vergissing is des te mogelijker, omdat deze valsche croup in het eerste oogenblik van zijn verschijnen volstrekt niet van echten croup te onderscheiden is en het verschil tusschen beiden eerst in het verder beloop der ziekte en door den vorm der latere aanvallen merkbaar wordt. Wij moeten het daar laten, of de omstandigheid, dat in den valschen croup de aanvallen met hun terugkeeren in hevigheid zouden afnemen en in den waren croup daarentegen toenemen, een afdoend onderscheid zal uitmaken; want altijd blijft het de vraag, in hoever de eerste aanval der ziekte al is die ook de hevigste geweest, niet juist de eerste graad van eenen echten croup geweest, en door de dadelijk daartegen ingeslagene behandeling van eene gevaarlijke in eene gevaarlooze ziekte veranderd is; dat nu de echte croup even zoo als de valsche croup zonder bijzondere voorboden dadelijk als aanval in den meest ontwikkelden vorm kan verschijnen, is eene bekende daadzaak. In alle gevallen is dus de herkenning tusschen echten en onechten croup in zoover voor de praktijk nutteloos, als de geneesheer noch hier, noch ginds de handen in den schoot mag leggen en het aangewezen is, om in het eene zoowel als in het andere geval, met alle magt den verraderlijken vijand tegen te gaan.

§ 18Ö. "Wij zijn dus volmaakt van het gevoelen van die geneesheeren (Briciieteau, Copland en anderen), die de verdeeling in waren en valschen croup voor geschikter houden, om ongeoefenden in den war te helpen, dan onze kennis van de ziekte waarlijk te bevorderen (1).

(1) Als verschijnselen van pseudocroup worden met name de volgende opgegeven: De kinderen worden des avonds of des nachts door eenen droogen, gillenden, raauwen , fluitenden, op het blaffen van eenen hond gelijkenden hoest aangetast; gedurende dien hoestaanval is de adem-

Sluiten