Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 233. Pokken komen ongetwijfeld in het strottenhoofd voor en 'veroorzaken dikwijls croup, toevallen van verstikking en den dood. Bij de weeke en teedere hoedanigheid van het epithelium is het overtreksel van de pok in het strottenhoofd dun en ligt verscheurbaar; dikwijls vindt men slechts de holle zweren en tusschen dezelve in het slijmvlies donkerrood en met croupuitzweetsel bedekt. De inwendige pokken ontstaan voornamelijk in die gevallen, waar de uitwendige huid met pokstof overhoopt is, dus bij zamenvloeijende pokken.

§ 234. Hetj mazelenproces verwekt dikwijls reeds voor het uitbreken van den huiduitslag eene aandoening van het strottenhoofd, die zich door eenen hevigen blaffenden hoest |'mazelhoest) onderscheidt; onderzoekt men de keelengte, dan merkt men eene gevlekte roodheid van het slijmvlies op. De op den crouphoest zeer veel gelijkende mazelhoest houdt soms op, zoodra de uitslag op de huid verschijnt; maar somwijlen duurt hij ook gedurende het bloeijen van den uitslag voort, en ik heb hem ook na het uitbloeijen der mazelen zien ontstaan. Bij dezen mazelhoest, die gewoonlijk slechts het karakter van valschen croup heeft, kunnen zich echter alle verschijnselen van synochale strottenhoofdsontsteking voegen en eenen doodelijken afloop door uitzweeting, verstikking te weeg brengen. Hasse merkt op, dat zulke gevallen ook in goedaardige mazelepidemien voorkomen.

§ 235. De roodvonkcroup is een gevolg van de uitbreiding der diphtheritische uitzweeting op het slijmvlies der keel naar dat van het strottenhoofd en komt dus gemeenlijk in kwaadaardige roodvonkepidemien voor.

§ 236. De behandeling van het fundamenteel ziekteproces is het hoofdzakelijkste gedeelte der kuur. De mazelhoest behoeft inzonderheid in het voorbodentijdperk, zoo lang de plaatselijke verschijnselen zich binnen de perken van valschen croup houden, geene bijzondere behandeling. Eerst wanneer de toevallen van waren croup, orthopnoea, aanvallen van verstikking voorkomen , of wanneer bedenkelijke plaatselijke verschijnselen langer dan de uitbotting duren, sla men dezelfde geneeswijze in, als bij waren croup. Ook bij den pokkencroup zoekt men de plaatselijke toevallen door het aanzetten van bloedzuigers, het gebruik van braakmiddelen, omslagen enz. te matigen. De roodvonkcroup vereischt de behandeling der diphtheritische strottenhoofdsontsteking.

DRUIPERONTSTEKING YAN HET STROTTENHOOFD; (LARYNGOSTASIS, LARYNGITIS GONORRHOICA).

§ 237. Het druiperproces kan zich door overplaatsing van het slijmvlies der pisbuis naar dat des strottenhoofds begeven; meest is mishandeling van den druiper op zijne oorspronkelijke zitplaats voorafgegaan.

De verschijnselen zijn aanvankelijk die van strottenhoofdsontsteking, later die van vernaauwing des strottenhoofds, maar hebben anders niets eigenaardigs. Volgens Scdönlein geschiedt de aanval plotseling, de spraak is zeer veranderd, en heeft eenen dofferen toon; hevige toevallen van verstikking komen in aanvallen op; de uitademing is met eenen eigenaardig fluitenden toon gepaard.

Sluiten