Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Speeksel

Sputum catarrhale, de uitgeworpene stof van den slijmigen catarrhus.

Sputum bronchiticum, fluimen bij acute en slepende luchtbuisontsteking ■Voorkomende.

Sputum pneumonicum, voornamelijk bij longontsteking, somwijlen ook bij zeer gevorderde luchtbuisontsteking voorkomende fluimen.

Sputum phthisicum, naar het tijdperk der tering verschillende fluimen.

bevat:

voornamelijk slijm; geen eiwit, maar een weinig vaste stof, vele zoutachtige zelfstandigheden , welke laatste bij het toenemen der ziekte verminderen.

Slijm; een weinig eiwit, dat bij hitte stolt; veel vaste stof en betrekkelijk minder zoutachtige deelen.

Taai slijm, waar bloed bij gemengd is, waardoor het een roestkleurig, bruinrood aanzien verkrijgt; vandaar ook tamelijk veel eiwit en ijzerverzuursel.

In het eerste tijdperk der longtering komen de fluimen bijna met die van luchtbuis- en longontsteking overeen; in het tweede ook, maar dan bevatten zij meer eiwit; in het laatste

tijdperk gelijken zij op etter, bevatten veel oplosbaar en vast eiwit, voorts veel vaste stof, zouten en ijzerververzuursel.

K 450. Daar de etter veel vet bevat, en dus als een harsachtig ligchaam met eene heldere vlam brandt, terwijl slijm slechts eenige ontvlambare gassoorten ontwikkelt, heeft men aangeraden, om eenen ijzer- of platinadraad met de ter onderzoek bestemde fluimen te overtrekken en m den vlam te houden. Teringfluimen branden als zuivere etter, hetgeen met catarrhaa slijm het geval niet is; maar is de etter met te veel slijm gemengd dan zal ook de vlam minder sterk rijn. Dit teeken is dus ook niet altijd zeker.

C 451. Er blijft ons nog over , omtrent de met bloed gemengde en bloederige fluimen iets te zeggen. Het bloed, dat men in geringe hoeveelheid in de fluimen vindt, is of slechts oppervlakkig daarmede vermengd, of zeer naauw daarmede vereenigd; dit is van belang voor de herkenning. Zuiver bloed, dat in hoogroode punten, vlekken, strepen op het zuiver, overigens daardoor niet gekleurd slijm afgezet is, heeft zich uit oppervlakkig verscheurde vaten van het slijmvlies ten gevolge van inspanning door het hoesten, bij luchtbuisontsteking, strottenhoofdsontsteking, verzwering van het slijmvlies enz. uitgestort. Eene naauwkeurige menging van bloedkleurstof met slijm, dat daardoor verschillende tinten van safraangeel tot in het roestkleurige, donkerroode kan aannemen, heeft in de longontsteking plaats en deze fluimen zijn een der karakteristiekste teekenen der ziekte. Eindelij v kan zuiver bloed uitgeworpen worden, dit komt of uit de mond-, keel-, óf neusholte, óf uit de luchtwegen, en dat wel uit de versclullcnjle deelen derzeive (het strottenhoofds-, luchtbuisslijmvlies, het eigen weefsel der Ion gen), óf eene slagaderbreuk van de aorta kan haren inhoud in de luchtwegen uitstorten. Over de bloeding der luchtwegen zal later afzonderlijk gehandeld worden.

Sluiten