Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 573. Deze is dan ook de behandeling, die ons voor acute luchtbuisslijmvloeijing het doelmatigst voorkomt. Bij jonge voorwerpen zal het hier doelmatig zijn, wanneer na het vooraf aanwenden van braakmiddelen de overmatige slijmafscheiding voortduurt en alle ontstekingachtige prikkeling ontbreekt (wanneer dus de aandoening alleen in cblliquative afwijking der afscheiding zonder ontsteking bestaat), dadelijk copaïvabalsem in groote giften , een sterk afkooksel van beerenklaauw niet zwavelzuur te geven.

§ 574. De kwaadsappige luchtbuisontsteking moet met inachtneming van haren oorspronkelijke» grondslag behandeld worden; bij jicht zoekt men naar de eerst aangetaste gewrichten af te leiden en de uitscheiding, voornamelijk door huid en nieren, aan te zetten. Bij typheuse luchtbuisontsteking maakt de behandeling van den typhus het gewigtigst punt der behandeling uit; voor bloedontlastingen moet men zich wachten; ten hoogsten mogen in de nabijheid van het gedeelte der longen, waar de ontsteking zich beperkt en waar sterk reutelen hoorbaar is, bloedige koppen gezet worden , men laat den lijder dikwijls van ligging veranderen, ten einde de ontsteking niet door lijdelijke afzakking des bloeds vermeerderd worde; men wendt inwrijvingen van vlugge smeersels, mostaardpappen, Spaanschevliegenpleisters aan; dikwijls moet men tot het inwendig gebruik van prikkelende middelen overgaan.

§ 575. In de behandeling van de slepende luchtbuisontsteking en luchtbuisslijmvloeijing maakt eene zorgvuldige vervulling van de oorzakelijke aanwijzing een hoofdzakelijk gedeelte van de kuur uit; kwaadsappige toestanden, waardoor het plaatselijk lijden gevoed en onderhouden wordt, moeten verwijderd, onderdrukte uitslagziektcn, bloedvloeiingen weder hersteld worden. Men houde in het oog, dat de slepende luchtbuisverkoudheid zeer vaak slechts een secundaire, zich bij organische hartziekten, bij beginnende tuberkelzucht, bij emphysema der longen , bij andere hindernissen van den bloedsomloop voegende toestand en dat alsdan de behandeling dier primaire ziekten het hoofdpunt is ; organische hartziekten kunnen de herhaalde aanwending van kleine bloedontlastingen, het aanzetten van bloedzuigers op de borstwanden, voorbijgaande of blijvende revulsie, het gebruik van digitalis, salpeter enz. noodzakelijk maken. Hiermede kan men echter dikwijls niet toe, en bij deze tegen de oorzakelijke ziekte gerigte behandeling moet de secundaire slepende luchtbuisontsteking symptomatisch door tonica , prikkelende middelen, harsen tegengegaan worden. In de door Schröder van der Kolk waargenomene blaauwzuchtige speelsoort van luchthuisontsteking bewees het herhaald aanzetten van 3—4 bloedzuigers op de borstwanden, benevens de ontstekingwerende en pisdrijvende geneeswijze veelal de beste diensten. Voornamelijk moet ook het gestel der lijders ten opzigte van de behandeling in het oog gehouden worden: bij volbloedige, bloedrijke indi■\idus is het altijd raadzaam ook tegen den slependen vorm der luchtbuisontsteking nog eenigen tijd de ontstekingwerende geneeswijze aan te houden, in kortere of langere tusschenpoozen, al naar gelang van de hevigheid der plaatselijke aandoening, bloed te ontlasten, de zieken op eenen mageren leefregel te zetten, inwendig salammoniak, braakwijnsteen gedurende eenen tijd lang in walgingverwekkende giften toe te dienen, wei te laten drinken, door eenen opengehouden Spaanschevliegenpleister of brandwond

Sluiten