Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de longontsteking te verkrijgen verschijnselen voornamelijk daarop aan, ol hel zieke deel der long nog lucht bevat of niet, van welke doormeting, van welke dikte het is, en of het tegen de borstwand aanligt of niet.

Het zieke deel der long bevat nog lucht in het tijdperk der beginnende bloedovervulling, wanneer alleen eerst de vaten overvuld zijn en geene soort van infiltratie noch in het tusschenliggend weefsel, noch in de longcellen heeft plaats gegrepeil. Op dezen trap van bloedovervulling is de per ■ cussietoon volstrekt niet veranderd.

Ook een geinfiltreerd deel der long bevat nog meer of minder lucht. Dit verandert nu zeker den klank der percussie; maar men geloove niet, dat deze eensslags, zoodra er inliltralie aanwezig is, dof en ledig wordt. Veeleer geeft, volgens Skoda, die plaats der berstkas, waar het geinfiltreerd, maar nog luchthoudend gedeelte der long tegenaan ligt, dikwijls eenen meer trommelachtigen galm, wanneer de gepercuteerde plaats der borstwand niet te buigzaam is; de weerstand is vermeerderd (1). Naar gelang de klank lediger wordt, is het opkomen van hepatisatie te vermoeden. Dof en ledig is de percussieklank slechts dan, icanneer het geïnfiltreerde gedeelte der long ten minsten omstreeks eenen duim dik is, en den plessimeter in grootte overtreft. Ook dan is geene afwijking van den regelmatigen percussiegalrn te onderscheiden, wanneer het geinfiltreerd gedeelte der long geene plaats van den borstwand aanraakt.

§ 633. Tot dusver hadden wij nog steeds met een wel geinfiltreerd, maar toch nog meer of minder luchtbevattend gedeelte der long te doen. Maar hoe nu, wanneer alle lucht uit het volledig gehepatiseerd weefsel verdrongen is? Dan wordt de percussiegalm gedempt en de weerstand bij het aankloppen v.ermeerderd, en dat wel des te meer, hoe dikker en uitgebreider de gehepatiseerde plek is. »Zoodra de doffe percussiegalm ledig wordt, kan men met zekerheid eene aanzienlijke dikte van de gehepatiseerde long aannemen. Is de percussietoon op buigzame plaatsen der borstwand volkomen dof, dan is het daaronder liggend gedeelte der long in zijne geheele dikte gehepatiseerd." Skoda raadt, om altijd de plaatsen van de zieke zijde der borstkas met de gelijknamige der andere helft te vergelijken.

§ 634. Bij het onderzoek der verschijnselen uit de auscultatie in de verschillende graden der longontsteking heeft Skoda voornamelijk de met de longontsteking gelijkloopende.cn van haar onafscheidbare toestanden der luchtbuizen in het oog gehouden, en aangetoond, dat deze juist een ge-

(1) Ook Williams heeft reeds getoond, dat bij hepatisatie somwijlen een tympanitisehe percussieklank kan voortbestaaA. Hij drukt zich hieromtrent in zijne voorlezingen over borstziekten op de volgende wijze uit: «Wanneer men eene gehepatiseerde long naauwkeurig onderzoekt, vindt men gemeenlijk, dat cenige kwabjes of deelen nog lucht genoeg bevatten, om ze voor het zinken in het water te bewaren en dit is ook de reden, waarom de percussietoon niet volledig gedoofd wordt. Zelfs wanneer de long geheel vast is geworden , zal zich de slag der percussie op dieper gelegene doelen, die eenen weergalm van zich geven, voortplanten. Men hoort aan de linker zijde ecner gehepatiseerde long somwijlen den trommelachtigen weergalm van de maag, en in de nabijheid van het borstbeen , of op de streek der borstklieren neemt men somwijlen ciezen amphorischen weergalm of den ileschtoon der grootere luchtbuizen waar." (Williams , Brustkranliheiten. 1811. S. 271).

Sluiten