Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenen omvang, dat de percussieklank daardoor verdoofd wordt. Bij de auscultatie levert de luchtbuisbloeding een ongelijkvormig reutelgeruisch metgroote bellen; reutelen, fluiten en snorren zijn ook de gewigtigste auscultatieverschijnselen van infarctus haemorrhagicus pulmonum; alleen in de uiterst zeldzame gevallen van groote uitzetting der met bloed doortrokkene streek van de long kan volgens Skoda luchtbuisstem en luchtbuisademen gehoord worden (1).

§ 882. De aanval van bloedspuwen kan snel voorbijgaan, of 10—30 minuten duren, meermaals op eenen of in de volgende dagen terugkeeren , daarbij eene meer of minder regelmatige periodiciteit aannemen, die in vele gevallen van het grondlijden afhangt, dat de bloeding te weeg brengt (2). Het terugkeeren van den aanval wordt vaak door hoest (soms ten gevolge van het in de luchtbuistakken overgebleven bloed), spreken, ligchaams- of gemoedsbewegingen, het gebruik van warme spijzen en dranken opgewekt; dikwijls laat zich volstrekt geene reden voor de instortingen ■vinden, die veelal tot meer bloedverlies aanleiding geven, dan de eerste aanval. Zeer vaak komt het bloedspuwen in den slaap (3).

$ 883. De terugwerkingen der bloeding op de gezamenlijke bewerktuiging zijn deels gevolgen van den zielsindruk; de schrik doet de zieken verbleeken, sidderen, koud worden, en is vaak bij een betrekkelijk geringer bloedverlies oorzaak van algemeene kramptoevallen; deels het gevolg van bloedverlies, anaemie, klein worden van den pols, flaauwte. De opvolgende verschijnselen hangen van de verhouding der bloeding tot den oorzakelijken ziektetoestand en van de door de bloedstorting veroorzaakte veranderingen in de ademhalingswerktuigen af, en kunnen dus niet voor eene algemeene afschildering dienen. Is de bloeding eene symptomatische uitdrukking van volbloedigheid en orgasmus, dan kan de zieke zich daarna verligt gevoelen; was de bloeding niet voldoende, dan duren ook daarna de verschijnselen

(1) Laenhic nam als karakteristiek voor longberoerte het ontbreken van het ademhalingsgernisch op de plaats der ophooping, en knetterend reutelen in den omtrek, die met bloed doortrokken was; aan. Maar deze teekenen zijn reeds door Andral, Cruveilhier, Piorry , Bricïieteaü , Townsehd als ontoereikend erkend, om tot onderscheiding van longberoerte en luchtbuisbloeding te dienen. Hiermede komt ook Skoba's ondervinding overeen; het knetterend reutelen kan ook bij luchtbuisbloeding voorkomen, en wordt even vaak bij infarctus haemorrhagicus gemist. Het reutelen bij bloeding der luchtwegen kenden de ouden reeds; Bcrsïrids zegt van het uitgestort bloed: Murmuris strepitusque quoddam genus intus efficit." (Institut. etc. Yol. IV. p. 21).

(2) Reil nam meermaals waar, dat regelmatig des avonds tegen 6 nre, na eene kleine huivering en eene zekere benaauwing, de bloedontlasting opkwam; daarop bleef de zieke tot den volgenden avond vrij; op den 7den of 9den dag volgde doorgaans de beslissing. Volgens Schönlein gaat de longbloeding dikwijls met koorts van eenen tusschenpoozenden rhythmus gepaard, wier aanvallen tegen den avond komen, en waarmede gewoonlijk de bloeding terugkeert, die over dag stond.

(3) De opmerking van Rüsh , dat het bloedspuwen meest op eenen tijd komt , wanneer de longen rusten, en zich in eenen lijdelijken toestand bevinden (des nachts, in den slaap) is gedeeltelijk waar, zoo als dit reeds verder boven (Iste Deel, bladz. 110) aangemerkt is, dat bloedingen over het geheel gaarne gedurende den slaap opkomen. Ook zegt J. Frank, dat hij bij bloedingen den slaap weert; komt er bloeding in den slaap, dan is reeds door het liggen op den rog verstikking ligter mogelijk.

Sluiten