Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

somtijds is de hartklopping voor het gevoel en het gehoor des geneesheers duidelijk, en toch verklaart de zieke, dat hij niets ongewoons voelt. Dikwijls gaat met de hartklopping een onaangenaam gevoel gepaard, de zieke voelt benaauwdheid, zelfs pijn. Ligchaarnsbeweging vermeerdert de werkzaamheid van het hart en kan de hartslagen nog meer verwarren ; dikwijls is het raadzaam juist dan den lijder te onderzoeken, omdat b. v. tegennatuurlijke geruischen in dien toestand dikwijls duidelijker merkbaar worden. Uit het hartkloppen op zich zelf alleen kan niet tot het bestaan eener be^alde verandering besloten worden. Het ontstaat, zoo dikwijls óf de zenuwdeelen, die de bewegingen van het hart besturen in eenen toestand van ziekelijke opgewektheid verkeeren (zenuwachtige hartklopping), óf zoodra verhinderingen in den bloedsomloop het hart tot versterkte inspanning dwingen (deze verhinderingen kunnen zoo wel in het hart, als in de longen en de groote slagaderen liggen) j voorts kan hartklopping door volbloedigheid of gebrek aan bloed veroorzaakt worden. Alleen wanneer groote onregelmatigheid der bewegingen van het hart duurzaam voortbestaat en met geene verschijnselen van gebrek aan bloed of algemeenc volbloedigheid verbonden is, verkrijgt het vermoeden van organische gebreken in het hart eenig gewigt.

§ 54. b) Pijn in de streek van den hartkuil: In de meeste slepende ziekten van het hart gevoelen de zieken óf geene, óf slechts eene doffe pijn in de hartstreek. Hevig, scheurend, stekend, snijdend kan de pijn worden bij ontsteking van het hart en van het hartezakje. Dikwijls is het pijnlijk gevoel der lijders eigenaardig, met een gevoel van vernietiging, van doodsangst gepaard. De pijn blijft tot de hartstreek beperkt, of verbreidt zich naar de rigting van de armvlecht en van hare takken aan de linker zijde; dit uitstralen van de pijn in den linker arm vertoont zich het duidelijkst in de aanvallen van zenuwpijn van het hart (angina pectori?). De ontwaring van pijn in den schouder en in den arm is dikwijls hetgeen den zieke het lastigst valt. Dikwijls gaan de slepende hartziekten met een gevoel van doofheid, en slapen in den linker arm vergezeld.

§ 55. c) Moeijelijk ademhalen is dikwijls het eerste en het lastigste verschijnsel van hartziekten. De oorzaak der beklemming ligt in het ontbreken ■van het gelijkmatig toe- en afstroomen des bloeds in en uit de haarvaten der longen, het zij, dat b. v. bij ziekten der mijtervormige klapvliezen het bloed in de longaderen teruggestuwd , het zij dat door hypertrophie van het regter hart het bloed sterker in de longen voortgedreven wordt, dan het uit deze deelen kan- afvloeijen. Zoo ontstaat nu overvulling van de long en het gevoel van belemmering der ademhaling, en het is begrijpelijk, dat de stoornis der ademhaling bijzonder sterk moet zijn bij het ziekworden van de regter helft van het hart. Men heeft aangenomen , dat de beklemming in hart. ziekten van die in longziekten zich daardoor onderscheidt, dat de zieken in de eerste in staat zijn, om wanneer men het hun vraagt, de borst volledig door het inademen uit te zetten (apnoea), terwijl dit bij longzieken onmogelijk is (dyspnoea). Dit onderscheid is niet overal duidelijk. De vertraging des bloeds in de longen bij hartziekten kan tot werkelijken vochtstilstand klimmen; er kan zich slepende luchtbuisontsteking, zuchtige zwelling der longen, overvulling door bloeding, longontsteking bijvoegen en deze vermeerderen dan de dyspnoea aanmerkelijk. Dan ontstaat er vaak een drooge hoest , met

Sluiten