Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

handelen. Is de zieke zwak, kwaadsappig, is er verwijding voorhanden, dan is meer eene tonische behandeling aangewezen. Maar waar de toevallen van aamborstigheid den hoogsten graad bereiken, laat zich dikwijls ook onder omstandigheden, die anders de aderlating verbieden, deze laatste hulp niet vermijden. Deze aanvallen, de waterzucht, de zamenstellingen met longlijden worden naar de reeds elders gegevene regelen behandeld. De onvoldoendheid der klapvliezen van het hart zou volgens Corrigan en Littré noch de aanwending van aderlatingen, noch ook het gebruik van middelen vereischen, die den bloedsomloop verzwakken of vertragen ; men moet zich wachten, een strengen leefregel voor te schrijven, rijkelijk bloed te ontlasten of digitalis toe te dienen. Dit geldt echter voor een gedeelte niet alleen voor de onvoldoendheid, maar voor alle organische aandoeningen van het hart, en van den anderen kant zijn er gevallen, waarin dit voorschrift ook voor de onvoldoendheid niet practisch toepasselijk is.

III.

YOCHTSTILSTAND, ONTSTEKING.

A: ONTSTEKING YAN HET HARTEZAKJE; (PERICARDITIS ETC. PLEURITIS PERICARDII, CARD1TIS EXTERNA S. SEROSA).

Zacdtds Lusitancs, Med. pr. hist. T. I. L. IV. No. 41; en Prax. admir. L. II. obs. 138*-— Saliüs Diversus , De affect, particul. cap. YI. — Bonetus, Sepulchret. L. II. S. XI. Obs. 16. S. X. Obs. IQ. 18. — Riolanüs, Enchirid. anat. pathol. L. III. c. 4. — Boerhaave, in Samml. auserl. Abh. Bd. IX. S. 495. — Morgagni, 1. c. Ep. XXII. 10, Ep. XXX. 7, Ep. XXIV. 2. — Pohl, Progr. de pericardio cordi adhaerente ejusque motum turbante. Lips. 1775. — Nebel , De pericardio cum corde concreto. Giess. 1778. — Haller, Elementa phys. Vol. I. p. 285. en Add. ad Elem. Phys. p. 128. — De Haen, Ratio med. T. XlY. p. 30. — Yan Doeveren, Spec. observ. acad. Cap. I. p. 74. — Sandifort, 1. c. L. 1. Cap. II. p. 43. — A. Monro, Descript. of the Bursae mucosae etc. p. 41. — Senac, De corde. L. IV. C. 2. Pract. Abh. v. den Krankh. des Herzens. Lpz, 1781. S. 69. — Stoerk, Ann. med. Yol. II. p. 232. 264. — Stoll, Rat. med. P. II. p. 385. — Watson , in Philos. trans. 1777. —Lieutaüd , Hist. anat. med. L. II. Obs. 672. — J. G. Walter, in Nouv. Mém. de l'Acad. des Sc. de Berlin. 1785. T. IY. p. 57; Observ. anat. p. 63; Mus» anat. Yol. I. p. 148—297. — Caldani , Mem. di fisica della Soc. Ital. a Modena T. XII. p. 2. — J. P. Frank, De cur. hom. morb. L. II. p. 173. — Biermayer , Mus. anat. pathol. p. 434. — Portae, Mém. sur plus. malad. T. IV. p. 1. en Cours d'anat. méd. T. III. p. 24. — Corvisart, 1. c. Par. 1806. Ch. I. p. 6. — Prost, Méd. éclairée par Pouyert. des corps. Yol. I. p. 140. — Lemazurier, D. sur la péricardite. Par. 1810. — J. C. Boüllier, D. sur la difficulté du diagnostic de la péricardite. Par. 1812. — Roux, Collectan. quaedam de carditide exsudativa. Lips. 1819. — Naumann, 1, c. Bd. I. S. 239. — Petrenz, D. de pericarditidis pathologia. Lips. 1822. — Gendrin, Anat. Beschreib. der Entz. etc. Uebers. v, Radius. Lpz. 1828. Bd. I. S. 94 u. 181. — C. C. Diergardt, De pericardit. acut. diagnosi. Bonn. 1828. — A. Burns, Testa, Kreysig, Opp. cit. — Andral, in Mém. de la Soc. méd. d'émulat. T. IX. p. 380. — Tacheron, Recherches anat. path. ï. III. p. 226. Par. 1825. — J. Abercrombie , Trans, of the med. chir. Soc. of Edinb. Yol. i. — J. Frank, Rat. med. in Instit. clin. Ticin. Cap. IX en Praecepta etc. P. II. Yol. II. Sect. II. p. 112. —» Müller, De concret, morb. cordis c. pericardio etc. Bonn.

Sluiten