is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was links en niets op zijn gemak bij de zusters. Hij was altijd erg gesloten geweest en praatte niet veel met zijn kind. Toch werd zij zijn warme onuitgesproken liefde gewaar in den ouden man tot wien zij een beetje bang opzag. Hij was van een ander geloof, een protestant, en zij voelde een heimelijk misprijzen in hem voor de zusters en het klooster. De vertrouwelijkheid ging tot moeder, die haar van de toekomst sprak, van tijden dat zij buiten zouden wonen, teruggetrokken uit de zaak, of zachtjes de hoop liet doorschemeren dat Tille zou blijven in het klooster, een schoon nonneken in zwarte pij en kap. Hoe prachtig en eenig dat boetvaardig kloosterleven, ver van de zondige stad en het vieze volk van het rumoerig kwartier. Soms, door een vleugje heimwee bemeesterd,peinsde zij wel eens in de avondeenzaamheid der slaapzaal aan de leutige kinderjaren, aan het spel met kleine boefjes en meidekens, sinds jaren niet meer weergezien. Onwillekeurig schreide zij dan tot zij snikkerend insliep. Dan droomde zij van de kleine guiten en vriendinnekens uit de Blauwbroek-, uit de Schippers- en Vingerling, uit de Krieken- en Kommekensstraten,