is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de portretten van vader en moeder leken doodsch en wezenloos. In moeders leunstoel lag de kat te spinnen. Zij verjoeg het beest dat schuw wegsprong, ging het dan weer aanhalen en vertroetelen in haar schoot.

— Arme Tille, bekloeg zij zich zelf. *

* *

De rijtuigen hielden stil voordedeur. Een geroezemoes van stemmen deed haar opschrikken.Vader kwam binnen, en door de open deur der gelagkamer viel het licht. Niels Hansen scheen nog kleiner in zijn sufferigheid, hij krauwde maar voortdurend in zijn baard. Gebogen liep hij tot voor moeders stoel, aarzelde, liet zich neerzakken. Zijn rouwgoed zat hem slecht aan 't lijf, zijn boord was gevlekt en vol kreuken. Met zijn witte zakdoek zat hij de handen te wrijven. Luidruchtig trad nu zijn zwager binnen, een lange, pezige kerel, een met gladgeschoren, rozige tronie, kortgeknipt haar, een boer in zijn rossig trouwpak. Zelfvoldaan vervulde hij zijn rol van familiehoofd, van gastheer, gaf bevelen aan Line en Ole voor middageten en onthaal. In de herberg zaten de vier kostgasten te rooken en te drinken met buren en begrafenisgangers. Oom Jan die zijn