is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wereld kende had het zoo geschikt. Ole bracht nu ook een flesch en glaasjes.

— Laat ons er nu maar eentje pakken, zei Oom Jan, gedane zaken hebben geen keer

Niemand antwoordde. Ole,een zware, bonkige kerel met rosblonde snor, keek naar zijn baas, terwijl hij een pijp stopte. Zijn oogen waren licht-blauw, onderdanig-eerlijk. Als een verboemeld matroos was hij voor jaren hier aangeland, opgenomen in het gezin als looper voor het boardinghouse Stad Bergen. Hij had zich gehecht aan zijn volk evenals Line, zij hadden wel en wee gedeeld, het kind zien opgroeien. Ole begreep den opgewekten buitenman niet, diezoovlug scheen te kunnen vergeten.

— Ja, ja, hervatte Oom Jan, wie de stilte te zwaar woog, ik weet het wel, 't is 'n zware slag, een groot verlies... Maar vergeet niet dat zij nu gelukkiger is dan wij, zij is nu van alle slameur verlost... 't Is erg voor degenen die blijven... Maar men moet den kop omhoog houden... Ik heb mijn vrouw en vier kinderen verloren, maar ik zei tot mezelf : Jan, jongen, kop omhoog !... Kom, kom, niet te veel muizennesten in den kop, laat ons er maar eentje