is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

altijd zat ze alleen.Vader en Ole waren steeds de baan op, langs de haven. Wat hadden die altijd rusteloos te loopen ! Line werkte ijverig in de keuken, de oude timmerman had een pijp gestopt en was weg gewandeld. Zij geeuwde. Buiten joelden kinderen, klonk rumoer uit de smidse, en op zijn drempel stond de apotheker te rooken, zeer vreedzaam. Die akelige vent stond immer zoo rustig, alsof niets hem bewegen kon een ander gezicht te trekken.

Zij klom naar boven tot op den zolder. Hier was zij wel niet meer geweest sinds jaren. Wat rommel. Oude kisten, zakken, meubelen en allerlei tuig, bestoven en behangen met spinnewebben. In een hoekje lag haar kinderspeelgoed bijeen. Verminkte poppen, geblutste weegschaaltjes,een verkleurd kartonnen paard, vuile pottekens en pannekens. Daarnaast de oude school- en schrijfboeken. Even glimlachte zij om het onbeholpen kinderschrift, de aarzelende hanepootjes waarop zij te huis zoo fier waren, smeet dan alles maar weer op een hoop. Wat jammerlijke dag, waarin alles onrust bracht en onvoldaanheid.

Toen vond zij enkele verbalemonde boeken en vergeelde bundels, uitge-