is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Bijlange niet !... Maar zoo'n leelijke tooverheks jaagt iemand den schrik op 't lijf... ze zou het plezier bederven.

— Laat ons maar stillekens naar huis gaan, de avond begint toch te vallen.

-ja!

De onrust bleef haar bij. Lusteloos zag zij de kermispret der kinderen aan, de stad hing vol vlaggen, en het getier klonk alom. Zij zat naast Niels voor het raam, en staarde, en droomde. Vroeg werd de zaak gesloten, en met Vader en Ole, Line en de kleine Duitscher ging zij naar de lichtbeelden zien op het Falconplein. Zij meende ergens tusschen het volk Walt te herkennen, keek nauwlettend toe, maar 't was wellicht verbeelding, of mogelijk was hij misschien reeds verscholen achter de hoofden en ruggen der toeschouwers.

's Nachts sliep zij onrustig, woelde koortsig, en de ergerlijke nachtvisioenen kon zij zich 's anderdaags niet meer voorstellen.

*

* *

Zoo sleten de dagen. Zij las weer opnieuw romans ontleend aan de Volksbibliotheek. De wandelingen om het boek te halen, boodschappen in