is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't gebeurde dat zij nat als een poedel binnen kwam, terwijl zij een gesloten regenscherm onder den arm gekneld hield. Men liet haar maar rustig begaan, zij deed toch haar werk, speelde met een norsch gelaat. Daarbij zij trok volk, dat stil zat te luisteren en tusschen door dronk.

De kostschooltijd scheen Tille reeds lange jaren achter den rug. Zij was nu achttien jaar. Op haar verjaardag had Niels haar met een geschenk verrast. Hij had een gouden remontoir gekocht, gaf het toen hij haar een oogenblik alleen trof in de huiskamer. Zij spraken nog even van moeder en over de verandering, over alles wat zij niet konden aanraken, waar zij bestendig door vreemden omringd waren.

De maand November bracht guur winterweer, en Tille kwam haast niet meer buiten. Op een winderigen avond stommelde George binnen, dronken. Zijn rood-doorloopen oogen staarden weifelend, onder zijn arm hield hij drie wandelstokken. Een neger, die hem vergezelde, droeg een bundelken in een handdoek geknoopt, zijn have en goed.

— 'k Heb het laten staan, my friends, damned black boy, where are my