is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

suffend achter een kommeken koffie, zat de prijs van 't Conservatorium.

— Och, dat is lief, fleurde zij op, dear Tille.

Zij zag er nog ouder en meer vervallen uit, de ongekamde, grijze haren los in den hals. Het beddedeksel lag overhoop gesmeten, in een roestig kacheltje brandde een spaarzaam vuur. Op de schouw stonden familieportretten, en tegen den wand hing haar omlijst diploma, waarvan het glas gescheurd was. Een grijze kat joeg zij van haar schoot, vond direct haar vormelijke maniertjes weer.

— Een goed beest, mijn troost, Tille, 'k was erg ziek, dacht dood te gaan... he poes... vrouwken ziek... nu beter, maar nog hoesten.

— En hebt ge geen dokter gehaald?

— Geeft niks,Tille... maar zit neer, neem een stoel hier aan 't venster... 't is weer beter... George is geweest... die goede George... my dear brother... hij houdt zooveel van his sister... nu enkel nog spleen. Tille... zal gauw beter zijn en kom weer spelen... O ! J'aime tant la musique ! La musique et les fleurs, mais c'est la beauté de la vie. Tille, ma chère.... comme c'est charmant de me rendre visite