is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nauwelijks was ze weg toen George aanbelde. Hij had het slechte nieuws vernomen, en een borrelken gedronken uit narigheid. Hij vertelde van Niels, van vroeger jaren, van zijn eigen leven, verbeelde zichzelf genoegzaam dat men naar zijn woorden luisterde en hij vertroosting bracht.

— Maar we moeten een straffen grog drinken, niks zoo goed voor menschen die troost noodig hebben !...

— Ja, stemde Tille in, ja, Line...

George dronk al pratende zijn drie

grogjes, en ging.

— Kind, nu gaat gij slapen, praamde Line, Ole en ik zullen om beurt waken. Wij zijn dus bij u.

Ja, stemde zij toe, beneveld.

*

* *

Na twee ellendedagen werd Niels begraven, juist zooals zijn vrouw begraven was, en naast haar op het kerkhof. Ole had voor alles gezorgd en geloopen. Oom Jan en Ole gingen de buren en kennissen voor.

Het hardste oogenblik was nu voorbij. Beneden klonken de luide stemmen van het lijkbiddersvolk, dat het rouwgoed wegnam en alles zijn gewoon uitzicht gaf. Haar hoofd was nu leeg, de overspanning had haar ontzenuwd