is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't gezicht, en een die er naast zat kreeg een kogel in het been.

— Erg?

— Weet niemand ! Zij verliezen veel bloed. Seffens worden zij naar 't gasthuis gebracht.

— Och, 'n wijvengeschiedenis ! Zij had kennis vroeger met dien kerel, die uit jaloerschheid op zijn opvolger schoot, waarmee zij nu trouwen ging...

— Smerige smots die met een Griek wou trouwen.

— Och, vent is vent, beweerde een dikke klappei.

Er kwam opnieuw roering tusschen de kijkers, zij liepen weer de straat uit, de Brouwersvliet op. Tille aarzelde, loerde nu over de hoofden van kleine kapoenen in de zeemanskroeg, meende een bebloed gelaat te zien en een gebroken spiegel, liep dan weer de menigte na, die stilhield voor een huis in aanbouw.

— Hij heeft nog tweemaal geschoten, vernam zij, nu zit de politie hem achterna, zij hebben eerst lantarens gehaald.

— Ja, want in het donker over die roostering loopen !

In spanning stond men langen tijd, tot plots een onmenschelijk gehuil weerklonk.

— Z'hebben hem ! Bravo !