is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

's avonds ontstemd en gejaagd. Die gelukkige beslommeringen moest zij derven, dat juist wat mogelijk redding had kunnen brengen. Zij begreep zelf niet wat dat schouwspel in haar wakker riep.

Van Lille Hanne had zij niets meer vernomen. Een maand na haar vlucht was Carl teruggekeerd en had de kamer gevonden zooals zij ze verlaten had. Zij had geen meubels verkocht, alles wat hem toebehoorde was gebleven, enkel haar eigen goed had ze meegenomen. De menschen van beneden vertelden later dat hij zich een heele dag had opgesloten zonder eten noch drinken, en tegen avond, pas was hij uitgegaan, 's Anderendaags kwam een uitdrager den huisraad opladen. Carl betaalde de achterstallige huur, sprak geen woord over zijn vrouw. Daarna was hij in de Stad Bergen een glas bier komen drinken. Neerslachtig keek hij Tille aan, met trouwe oogen vol jammer. Ten laatste zei hij enkel :

— Zij was uw vriendin ?

— Ja, ja Carl, antwoordde zij droomend, arme Lille Hanne.

— Ik laat me niet scheiden ! Een huwelijk kan niet ontbonden worden... als zij ooit terug komt is zij welkom !