is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ter werd zij nu dien blik gewaar, vragend, weifelend, liefdevol. Hij hinderde haar en deed haar tevens genoegen. En zijn harmonica speelde nu soms weemoedig minneliedjes van zijn land, die een dieper zin hadden van verlangen en smart.

Veertien dagen later, op een Zondag bleven zij natafelen. 't Was een ijlschoone najaarsdag in September. Men had het over den nakenden winter,over korte dagen en lange nachten.

— Nu moet het buiten schoon zijn, dweepte Tille, ik heb sinds jaren geen buiten meer gezien.

— Willen wij eens naar buiten rijden, Fröken Tille, 't is zoo'n schoonen dag, aarzelde Lars.

Ole keek hem even aan, kreegeen vaag vermoeden, en volijverig begon hij ook aan te dringen.

— Ja, Tille, dat is nu een gelegenheid... wij kunnen zoo moeilijk van huis... en Lars is jong.

Er hielp geen verweer, en zij ging zich kleeden, inwendig zeer angstig voor het verloop van dezen dag. Toen zij beneden kwam stond het open rijtuig reeds voor de deur. Lars hielp haar instijgen,zette zich op het lagere bankje tegenover haar.