is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toe, reuzenspinnen, monsterachtig dik, op hooge pooten, afzichtelijke beesten met duivelsche fosfooroogjes. En niets verstoorde de ijselijke stilte, enkel haar

eigen, verschrikkelijk gejammer datspot-

te nd tegen de bergen weerkaatste.

Geen seconde verloren zij haar uit het oog, krabbelden maar nader op hun harige pooten. Zij omsloten haar met koppige gewikstheid, zonder overhaasting, met berekende zekerheid, met heele drommen, zoodat hun pooten in elkaar verward leken. En zij liep maar, vluchtte vooruit naar een donkere kloof, evenwijdig van de grootste spinnen, hoog als menschen, die haar trachtten voor te halen om den uitweg af te snijden. Zij kon niet meer roepen en zij hoorde nog slechts het geritsel der keien onder haar voeten verplaatst.

Zonder ophouden duurde de loopstrijd, hoe dichter bij het doel, hoe vuriger de fosfooroogen blonken, en de vogels, met menschenoogen ernstig en schander, zaten roerloos onverschillig. Eenklaps bleven de beesten stil, ongestoord kon zij voortijlen over het stijgende kloofpad, tot zij hen niet meer gewaar werd en verademen kon.

Nauwelijks zat zij neergehurkt, of van de steile wanden kwamen nieuwe