is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dikwijls voor de deur der smederij dit bedrijf afgeloerd, bekoord door het likken der vlammen, er steeds aangewakkerd door het gesuis van den blaasbalg.

— 't Is alsof we nog kinderen waren, Tille...

— Ja Walt... hoe schoon.

— Wij waren toch de beste vrienden van de wereld...

— Ja, de beste vrienden...

— Nu nog, Tille ?

— Ja Walt.

— Tille...

— Waarom zijt ge heen gegaan?.. Waart gij maar hier gebleven...

— Tille !..

— Ik was zoo alleen... zoo moedermensch alleen...gij niet...gij en blonde Nelly...

— Och die ! Hoe weet gij dat... het duurde maar eenige dagen.

— Ik heb het gezien... ik was bij de pianomammesel...

— Tille... vergeet dat... vergeef me dat... een man is een man... gij weet immers hoe het gaat...

— Ik heb u vergeven... maar ik was zoo alleen... en 'twas alles zoo triestig... zoo donker... en als ik dronk vergat ik mijn triestigheid...

— Arme Tille !