is toegevoegd aan uw favorieten.

Menschen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Welkom», waar wij over politiek begonnen te kijven. Politiek is een gevaarlijk ding, als men daarmede begint komt er geen einde aan. De dagelijksche klanten bleven ruzie maken tot 's morgens vroeg, tot zij vaak kregen of aan hun vrouw dachten. Het moet er bij velen leelijk gestoven hebben, want de vrouwen begrijpen niet dat wij een heelen nacht over politiek kunnen discuteeren. Mijn vrouw althans, die heel inschikkelijk is, kan zoo'n politieke vergaderingen niet verdragen.

De lantaarns waren al uitgedraaid toen wij op straat kwamen. De vrienden trokken rechts en. links, alleen Dree, een sigarenmaker, liet ons niet los en herhaalde maar steeds zijn lof over den «Sigarenmakersbond».

— Waar gaan wij heen, vroeg ik, om een einde te stellen aan het gezaag van den Dree.

— Wij zullen zien waar nog iets open is, zei Dree, dan kunnen wij voortgaan over den bond.

— Ik ga naar Parijs, zei Tist besloten, ik ben het hier beu!

— Kom dan, naar Parijs, antwoordde ik, in de meening dat het truut was, en wij trokken naar de statie.

— Dree, schei nu uit, sprak Tist, gij hebt het mij beu gemaakt, ik ga naar Parijs om er niks meer van te hooren.

Dree zweeg onthutst en ik voelde mij te vermoeid om nog iets te zeggen. De dag kwam in de lucht toen wij aan de statie kwamen.

— Brengt mij naar den trein, zei Tist.

— De grap heeft nu lang genoeg geduurd, oordeelde ik, laat ons nu maar gaan slapen... Wij moeten geen bedsermoon meer vreezen.

— Neen, zei Tist, ik ga naar Parijs.

Hij stapte regelrecht, dat is te zeggen, hij waggelde