is toegevoegd aan uw favorieten.

Menschen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer kijken naar den uitdagenden boezem, noch naar de donker-vochtige oogen achter het vool.

De garcon deed hem opschrikken.

— Trois, Monsieur ?

Hij wou neen zeggen en knikte ja. Meer drinkgeld dan hij ooit zinnens geweest was af te staan, schonk hij.

Het witte licht verging in gloedrood, dat de gezichten verdonkeren deed. Hij voelde het been der rijzige tegen hem aandrukken, zag de oogen der andere dieper glansen terwijl zij een dank je lispelde.

Dan kwam weer het angstige duister met roode lichtpunten, met schaduwen van menschen en pianogetokkel.

Klam zweet brak hem uit. Wat onheil hing hem boven het hoofd.Hij voelde streelende handen op zijn handen, die hij krampachtig op de leuningen geklemd hield.

— Ik houd veel van liefdetooneelen, vertrouwde de rijzige met sentimenteele weekhartigheid.

Haar boezem raakte haast zijn wang terwijl hij terzijde boog. Hij zei geen woord.

— In 't donker zoo zitten en aan liefde denken, fluisterde zij opnieuw, ik ben zoo alleen en verlang naar een serieusen man.

— Chéri, lispelde de andere, ga met mij zoo de comedie u verveelt!...

— Houdt ge niet van een flinke vrouw ?

— Ik schijn wel mager, maar een vrouw met zenuwen is te verkiezen boven een dikke...

Droomde hij of was het werkelijkheid? De vrouwen zaten voor zich uit te staren naar het doek. Zij keken zoo onafgewend aandachtig dat hij twijfelde. Maar de