is toegevoegd aan uw favorieten.

Menschen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ouden heer. Lowieke droeg een hoogen hoed en had zijn snor laten wegscheren. De doodskistenmaker had hem uit de bank zien komen met een portefeuille onder den arm en een grijs hoedje op het hoofd. De kommissaris had hem meenen te herkennen in de buurt van het gerechtshof. De meester-kuiper kende iemand, die hem ijselijk bedronken had gezien in een bar aan het station, in lustig en lichtzinnig vrouwengezelschap,waaraan hij champagne trakteerde.

Lowieke Vereist werd benijd en beklaagd, geoordeeld en veroordeeld. De arbeiders hadden gaarne in zijn plaats in de weelde gebaad, ongehuwde meisjes en weduwen jammerden over het verderf waarin zijn geld werd opgemaakt, zijn patroon achtte rijkdom onheilzaam voor den werkman, en de pastoor had strenge woorden voor den verbrasser.

De trambedienden brachten intusschen 't nieuws in de stad. Het wonder geval van den kuipersgast die het groot lot gewonnen had werd rondverteld en opgevangen door de dagbladreporters.

Het eerste bericht in de pers droeg als titel: «Het groot lot te Merxem!» In een eerzaam gezin, met zeven kinderen, schreef de journalist, is, dank aan de spaarzaamheid, plots welstand gekomen. De vader is kuipersknecht en de moeder gaat uit wasschen. De menschen hadden een stadslot weten te sparen dat nu in de trekking de hoogste premie van 150.000 frs won.

Merxem las met verwondering dat bericht op het oogenblik dat men Lowieke in open auto meende gezien te hebben niet ver van het Zuiderstation.

Het tweede verhaal verscheen een dag later : «Het onheilbrengend fortuin!» Een arme kuiper die met zijn zieke vrouw en drie kinderen in een werkmanshuisje te Merxem woont, moest zijn laatste penningen aan-