is toegevoegd aan uw favorieten.

Menschen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«

wonden kuiten die uit zijn wijnroode, korte Turkenbroek staken.

— Het is koud weer, beweerde de Fin.

— Zeer slecht weer, stemde de Armeniër in, no business...

Ida neuriede een luchthartig Fransch liedje.

Toen kwam Paula, de dikke blonde waardin, uit het opkamertj e.

— Abend, jongens, riep zij op het trapje.

— Abend, Paula!...

— O, daar is Gaspard, de dichter!... Lieve God, wat zijt ge lang weggebleven... En Balthazar zit daar zoo rustig...

— No business...

— Neen, kein Geschaefte!... Sneeuwt het nog?

— Neen, Paula, maar de straten zijn maagdelijk wit...

— Och wat... maagdelijk...

— Ik stel u mijn vriend Melchior voor, de grootste dichter van Finland; ik leerde hem kennen in verdacht gezelschap rond acht uur drie-en-twintig aan de Koolvliet !

— Schwaermer!...

— Zoo zijn de dichters nu eenmaal, hoogvereerde Paula!... Zouden wij nu geen gezellige punch drinken in de achterkamer...

— Punch, yes, punch, steunde de Fin.

— Dat kan heden niet, zei Paula beslist.

— Neen, in de achterkamer niet, verzekerde ook Ida.

— Het is er zoo gemoedelijk, drong de Dichter aan.

— Het kan beslist niet...

— Waarom niet?...

— Er is een kind geboren, fluisterde Paula, een engel van een kind.