is toegevoegd aan uw favorieten.

Menschen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerste maai dat ik hier kom zonder agent en dat verrast u! ..

Wat komt ge doen? drong de Inspecteur scherper aan.

— Ik moet Mijnheer c'e Commissaris spreken!...

— Dat kan niet... Het is reeds elf uur... en daarbij...

Het moet... Ik heb hem iets zeer particuliers te

zeggen'...

De Inspecteur keek sip, confereerde met den OnderCommissaris die nog eens persoonlijk de Marmot ondervroeg, dan zelf zijn chef ging spreken.

Eindelijk werd hij in het kabinet toegelaten.

Er brandde een lekker vuurtje en het was licht in de kamer. De Commissaris en de Zwerver monsterden elkaar.

Marmot stond in zijn haveloozen soldatenmantel,zijn hoedje in de hand, voor den lessenaar. Achterover geleund in zijn zetel, blies de man der wet rookwolken op uit zijn meerschuimen pijp... Zijn blozend gelaat en zijn blauwe oogen waren joviaai, maar zijn snor gaf hem een barsch uitzicht. Het milde in hem overwon.

— Ga zitten, verzocht hij, gij wenscht mij absoluut te spreken?

— Ja, Mijnheer de Commissaris.

— Zoo, het moet wel belangrijk zijn om mij nu te storen... Het is oudejaarsavond en 'k heb een familiefeestje...

Dat spreekt, Mijnheer de Commissaris, maar ik ben een uwer beste klanten.

Ja, een-en-tachtig keeren veroordeeld voor landlooperij!

Mijnheer de Commissaris, vier-en-zeventig keeien slechts, en dan die zaak met die meid!...