is toegevoegd aan uw favorieten.

Menschen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Overal rapen de kinderen eikels langs den weg, die ritselend neerkogelen en verloren rollen in kant en in struikgewas en tusschen de bladeren op de baan. Als zij, raap ik versukkelde dingen samen,herleef de nachten van weleer, en wat ik verzamel zijn wondere vruchten der duisternis,nachtvertelsels verhaald aan de biertafel en wel nooit bestemd om geschreven te worden.

En ter nagedachtenis, uit louter dankbaarheid aan de kwibussen en hun nachtfeesten, en in herdenken aan den waard, probeer ik mij te herinneren, zoo getrouw mogelijk, wat in «De Eenoogige Kapucien» werd opgedischt, en dit zonder me te bekommeren of het werkelijkheid was of beuzeling. Daarbij is vernuftig verzinsel immers even welkom als tastbare wezenlijkheid? Bij wie nauw ziet is de liefde klein!...