is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit grauwe nevels

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opnieuw besprekend de beroering, zooals het goede geburen betaamt. Buiten, in het straatje, waarover de maan bleekzilverig scheen, stonden de paarkens in de deurportaalkens te vrijen. Fantastisch straalde het liauwe schijnsel der stil brandende lampen van achter de vierkante ruitjes, 't was alom heel vreeig en stil behaive in 't Sneeuwbal leken. Als ze laat in den schemerende nacnt hun huisjes wilden binnentreden, voelden sommigen de behoefte elkaar, in dronkemansverteedering, de hand te gaan drukken. Toen zwegen hun brallende stemmen, en de rust van een maannacht waaide weer lichtend over de oude gevelkens.

Zoo gingen de dagen snel en zalig voorbij, en de groote einddag mocht hen eindelijk wekken, 't Was een Vrijdag; 's anderendaags moesten ze verhuizen. De mannen gingen niet werken, en de kinderen mochten uit school blijven. Van heel vroeg reeds was het eene drukte ongelooilijk. De orgelman en de harmonicavent waren besteld voor 's middags ; de versiering moest dan kant en klaar zijn en dat was geen kleinigheid ! Jan Pap, bijgenaamd de Luienhoek, die school had gegaan, had in gro v'e, kromme fantasieletters gelegenheidsverzen geschreven op groote, bevlekte, witte papieren. Deze